استفاده واقعی از سکه چیست؟

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

سکه ، یک قطعه فلزی یا به ندرت برخی از مواد دیگر (مانند چرم یا چینی) که توسط یک مارک یا علامت گذاری شده از آن به عنوان یک ارزش ذاتی خاص یا مبادله تأیید شده است.

استفاده از قطعات فلزی ریخته گری به عنوان واسطه مبادله بسیار باستانی است و احتمالاً از استفاده در تجارت نمنهای معمولی برنز و سایر فلزات که دارای ارزش ذاتی هستند ، توسعه یافته است. تا زمان توسعه لوایح مبادله در اروپا قرون وسطایی و ارز کاغذی در چین قرون وسطایی ، سکه های فلزی تنها این رسانه بودند. علیرغم استفاده کاهش یافته آنها در اکثر معاملات تجاری ، سکه ها هنوز هم برای اقتصادهای مدرن ضروری هستند. در حقیقت ، اهمیت آنها در نتیجه استفاده گسترده از ماشین های سکه در حال رشد است. برای بحث در مورد ارزهای کاغذی ، به پول مراجعه کنید.

سکه ها به عنوان داده های تاریخی

در اکثر سنین فلز گرانبها ساخته شده است ، یا در عوض داشتن ارزش قابل توجهی از نشانه ها ، سکه ها همیشه با ارزش ، غالباً احتکار شده و بنابراین ، اغلب برای ایمنی دفن می شوند. محتویات چنین پس انداز بانک ها در همه سنین حفر شده است ، به طوری که سکه های تمدن های گذشته همچنان در تعداد زیادی یافت می شوند. آنها در کنار شواهد ادبی یا باستان شناسی مورد مطالعه قرار گرفتند ، آنها طیف گسترده ای از اطلاعات را ارائه می دهند که به ویژه برای وقایع و تاریخ اقتصادی ارزشمند است. سکه ها ممکن است ثروت و قدرت شهرها و ایالت ها را منعکس کنند ، و مطالعه توزیع آنها ممکن است به تعریف میزان جسمی تسلط ارضی یا نشان دادن ارتباطات اصلی تجاری کمک کند. بنابراین ، محبوبیت در دوران باستان سکه های آتنی در لوانت و نقره Corinthian در مگنا گراسیا (جنوب ایتالیا) به پیوندهای تجاری مستقر شهادت می دهد. یافته های طلای امپراتوری اولیه روم در هند ، مرجع مورخ رومی پلینی بزرگان را به تخلیه طلا رومی برای پرداخت هزینه های هندی و سایر تجملات شرقی تأیید می کند. به همین ترتیب ، یافته های عظیمی از سکه های نقره ای عرب در اسکاندیناوی ، میزان تجارت ، به ویژه تقاضای خز توسط خلیفه های عاببیید و حاکمان سمیید ایران را نشان می دهد. یک نتیجه از چنین تماس های تجاری گسترده این است که برخی از ارزهای خاص پیش بینی ویژه بین المللی را به دست می آورند. در دوران باستان ، آثار آتن ، کورینت و فیلیپ دوم مقدونیه بسیار محبوب بودند. سکه یکنواخت پسر الكساندر بزرگ ، پسر فیلیپ ، در نعناع به طور گسترده در سراسر امپراتوری وسیع خود پراکنده شد و به طور جهانی پذیرفته شد. در زمان قرون وسطایی ، دینارهای طلایی (اصطلاحی که از رومی دناریوس گرفته شده است) از خلیفه های اولیه و دوکات های طلای فلورانس و ونیز نقش مشابهی را ایفا می کنند - همانطور که دلارهای نقره ای مکزیک ، ماریا ترزا اتریش و طلاحاکمیت انگلیس در دوران مدرن. علاوه بر این ، مطالعه استهلاک و کاهش سکه ها ممکن است پریشانی مالی ملی گذشته را روشن کند. به عنوان مثال ، رومن آنتونینیانی به شدت آلیاژ شده قرن 3 (سکه های معرفی شده توسط امپراتور رومی کاراکالا ، که در ابتدا دارای ارزش دو دناری است) داستان خود را به وضوح به عنوان ارز کاغذی کم ارزش آلمان در و بعد از سال 1919 می گوید.

کمتر از شواهد اقتصادی حاصل از مطالعه مقایسه ای سکه ها ، اهمیت کاملاً مستند آنها نیست. آنها همراه با مدال ها ، آنها یک سری بی نظیر از پرتره های تاریخی را از قرن چهارم قبل از میلاد تا به امروز ارائه می دهند ، بسیاری از آنها در غیر این صورت ناشناخته هستند ، مانند پادشاهان Greco-Bactrian یا غصب های خاص در طول امپراتوری روم. Coinage یونانی نقش قابل توجهی در تاریخ هنر دارد و نه تنها زیبایی و قدرت بسیاری از سنت های هنری بلکه (مانند سکه رومی) شباهت های مینیاتوری بسیاری از آثار مجسمه ای و معماری در مقیاس بزرگ را نیز از دست می دهد. سکه امپریالیستی رم ، جدا از پرتره آن ، مهمتر از همه برای جزئیات قابل توجه محتوای زمانی و سیاسی آن مهم است. و از هر دو سکه یونانی و رومی بسیار می توان از اساطیر و دین یاد گرفت. مسیحی تأثیر می گذارد که در اروپای قرون وسطایی فعالیت می کند به همین ترتیب از ارزهای قرون وسطایی اندازه گیری می شود.

فلزات اصلی که سکه های باستانی ساخته شده بودند ، الکتروم ، طلا ، نقره ، مس ، برنج و برنز بودند - همه آنها کم و بیش در برابر پوسیدگی مقاوم بودند. استفاده از آنها در ابتدا به طور کلی با در دسترس بودن دیکته می شد. اولین سکه های آسیای صغیر از الکتروم بودند ، یک آلیاژ طبیعی که از رودخانه های لیدیان شسته می شود (بعداً الکتروم به صورت مصنوعی تولید شد). طلا به عنوان یک کل فلز ارزی در جنوب غربی آسیا به طور کلی تبدیل شد و از منابع Scythian ، Pontic و Bactrian مشتق شد. کشورهای شهر سرزمین اصلی یونان نقره ای را که مین های مجاور تهیه شده ترجیح می دهند ، و مین های ایتالیا منجر به انتخاب برنز برای اولین سکه روم شد. با توسعه اقتصادهای داخلی و تجارت خارجی ، طلا ، نقره و مس یا برنز به سرعت در کنار هم مورد استفاده قرار گرفت. فیلیپ دوم مقدونیه طلا را در یونان محبوب کرد ، اما این امر فقط در امپراتوری های بیزانس و عرب و در ارزهای تجاری بزرگ جمهوری های ایتالیایی قرن سیزدهم به بعد مهم شد. با این حال ، نقره تقریباً همیشه از نظر ارز رومی قدرتمند بود و از قرن 8 تا سیزدهم ، فلز سکه اصلی اروپا بود. برنز یا مس برای اولین بار برای تغییر کوچک یونان از اواخر قرن 5 قبل از میلاد و در سیستم های رومی و بیزانس نیز مورد استفاده قرار گرفت. ارز گسترده چین شامل فلزات پایه تا دوران مدرن بود.

فلزات قبلی بیشتر ارزها را تا اوایل قرن بیستم تأمین می کردند ، هنگامی که قدردانی از ارزش طلا و نقره و نیاز به اقتصاد منجر به تولید عمومی ارزهای کاغذی برای واحدهای بالاتر از ارزش شد. واحدهای توکن با ارزش پایین تر از نظر نیکل (استثنایی ، در باکتریا در قرن 2 قبل از میلاد) ، کوپرونیکل ، برنز و در مواقع استرس پس از جنگ ، برنز آلومینیوم و آلومینیوم در بعضی از کشورها تکمیل شده است. سرب ، که ممکن است به راحتی پوسیده شود ، به ندرت برای سکه ها استفاده می شود ، مگر اینکه آندراس (ساکنان دکن در هند باستان) ، در گال قبل از رومی ، و در سکه های اخیر کشورهای مالایی. آهن ، گاهی اوقات در دوران باستان - E. g. ، در اسپارتا - که در سکه های آلمانی جنگ جهانی اول قرار داشت ، روی توسط روم به عنوان سازنده سکه های برنجی ریز و به عنوان یک عنصر در آلیاژ چند سکه چینی از 15 تا به کار گرفته شد. قرن هفدهم. فلزات پایه در قرن گذشته قبل از میلاد ، مواد سکه سلتیک در گال و انگلیس را مبله کردند. در بحران ها ، ارزها از چرم ، پارچه ، کارت ، کاغذ و سایر مواد تولید شده است.