همبستگی و چه کاری باید در مورد آن انجام شود

محبوبیت فزاینده و حرکت به سمت مدیریت سرمایه گذاری منفعل همزمان با افزایش همبستگی بازار بوده است. این روند-که در سالهای اخیر بخار را انتخاب کرده و توجه شرکت کنندگان در بازار و تنظیم کننده ها را به طور یکسان جلب کرده است-این سؤال را مطرح می کند ، آیا این همبستگی دلالت بر علیت دارد؟این روند باید هم به سرمایه گذاران منفعل و هم فعال هشدار دهد. اگر همبستگی در حال افزایش باشد ، این تئوری پیش می رود ، پتانسیل تنوع باید در حال کاهش باشد. به طور متناقض ، کاهش مزایای متنوع سازی احتمالاً فقط ناهار رایگان بازار را حتی با ارزش تر می کند.

همبستگی بین این دو متغیر آشکار و غیرقابل انکار است. شواهد واضح است: طی دو دهه گذشته ، میزان دارایی های سهام سرمایه گذاری شده به صورت منفعلانه از تقریباً 10 ٪ در سال 1993 به حدود 30 ٪ امروز افزایش یافته است. در عین حال ، همبستگی بین سهام فردی در S& P 500 به طور کلی افزایش یافته است. براساس میانگین همبستگی روزانه در طول شش ماه ، همبستگی ها از 10 ٪ در سال 1994 به 66 ٪ در پایان سال 2011 افزایش یافته است ، همانطور که در شکل زیر مشاهده می شود.

این برای سرمایه گذاران انفرادی چه معنی دارد؟بدون اینکه بیش از حد در علفهای هرز تئوری مالی مدرن عمیق شویم ، ارزش این را دارد که چگونه چنین ارتباطی می تواند بر مزایای تنوع تأثیر بگذارد (بازده کلی بهتر با انحراف استاندارد پایین تر) که ما از طریق تخصیص دارایی به دنبال آن هستیم. برای سادگی ، یک نمونه کارها فقط دو دارایی-استوک ABC و XYZ-را در نظر بگیرید که به نسبت مساوی برگزار می شوند. سهام ABC دارای نوسانات 40 ٪ و XYZ دارای نوسانات 30 ٪ است. اگر این دو سهام دارای 10 ٪ همبستگی باشند ، نوسانات کلی نمونه کارها 26 ٪ خواهد بود. اما اگر همبستگی بین دو سهام به 66 ٪ افزایش یابد ، نوسانات نمونه کارها به 32 ٪ افزایش می یابد.

افزایش همبستگی ها فقط به سهام فردی محدود نمی شود. بخش های S& P 500 نیز با S& P 500 همبستگی بیشتری پیدا کرده اند. بین سالهای 1994 و 2008 ، میانگین همبستگی بخش بازده ماهانه با این شاخص 69 ٪ بود ، اما طی چهار سال گذشته به 84 ٪ افزایش یافته است. هیچ یک از 10 بخش کاهش همبستگی نشان نداد. کمترین همبستگی ، آب و برق ، شاهد افزایش همبستگی از 38 ٪ به 67 ٪ بود. علاوه بر این ، همبستگی بین سهام بزرگ و کلاه های کوچک اخیراً در 60 سال در بالاترین سطح خود قرار داشت. این پدیده همچنین در سهام داخلی در مقابل سهام بین المللی وجود دارد. به عنوان مثال ، بین سالهای 1970 و 2000 ، همبستگی بازده سالانه بین S& P 500 و شاخص MSCI EAFE تنها 48 ٪ بود ، اما از آن زمان به 95 ٪ افزایش یافته است. ارزها یکی دیگر از دارایی ها است که در معرض خطر قرار می گیرد و در معرض خطر تجارت قرار می گیرد. ین ژاپنی و دلار آمریکا به عنوان ارزهای پناهگاه ایمن دیده می شوند و در هنگام فروش بورس سهام ، تجمع می کنند. بیشتر ارزهای دیگر به عنوان ریسک پذیر دیده می شوند و در صورت افزایش ریسک از بین می روند.

جیمز شیونگ از مدیریت سرمایه گذاری Moingstar و رودنی سالیوان از موسسه CFA در "چگونه تجارت شاخص باعث افزایش آسیب پذیری بازار می شود" ، رابطه این دو روند را کشف می کند. آنها دریافتند که نه تنها همبستگی افزایش یافته است بلکه بتا نیز دارد ، اندازه گیری پاسخگویی سهام به حرکت بازار. در همین حال ، پراکندگی تغییرات حجم کاهش یافته است ، این نشانگر افزایش نوع تجارت سبد است که انتظار دارید اگر دارایی های بیشتری به یک شاخص گره خورده باشند ، مانند ETF. شکل زیر باعث افزایش مدیریت منفعل به همراه کاهش پراکندگی تغییرات حجم می شود. این رابطه غیرقابل انکار به نظر می رسد.

کاهش پراکندگی تغییرات حجم هم برای مدیران فعال و هم برای سرمایه گذاران منفعل مشکل دارد. قیمت سهام ممکن است نه بر اساس اصول بلکه بر اساس عضویت در فهرست و جهت سایر سهام موجود در شاخص حرکت کند. توانایی انتخاب کنندگان سهام برای بهتر شدن ممکن است ارتباط کمتری با مهارت انتخاب سهام و ارتباط بیشتر با توانایی زمان کوتاه مدت بازار داشته باشد. معاملات قیمت سهام به طور مستقل از اصول ممکن است در دراز مدت فرصت هایی را برای مدیران فعال ایجاد کند ، اما در کوتاه مدت عملکرد آنها ممکن است با فاصله از ارزش های منصفانه رنج ببرد. به همین ترتیب برای سرمایه گذاران منفعل ، سوار شدن بسیار زیاد خواهد بود زیرا سهام های فردی قبل از اینکه یک سرمایه گذار اساسی مایل به ورود به سیستم باشد ، از ارزش منصفانه دورتر می شوند.

ریسک ، ریسک در حالی که افزایش سرمایه گذاری منفعل احتمالاً یک عامل مؤثر در افزایش همبستگی ها است ، یکی دیگر از عوامل مهم افزایش خطرات کلان اقتصادی است که بر عناوین حاکم است. این که آیا این وقایع 11 سپتامبر است ، ورشکستگی برادران لمان یا بحران بدهی حاکمیت اروپا ، سرمایه گذاران با فروش دارایی های خطرناک واکنش نشان می دهند. روز بعد از پایین آمدن رتبه اعتبار بلند مدت ایالات متحده در اوت گذشته ، S& P 500 6. 65 ٪ از دست داد و هر سهام موجود در این شاخص ، صرف نظر از اخبار خاص شرکت در آن روز کاهش یافت. دیوید ماززا ، یک استراتژیست با مشاوران جهانی استریت استریت ، در مقاله ای با عنوان "DO ETF ها همبستگی را افزایش می دهد؟"این که افزایش همبستگی ها را می توان به عوامل کلان اقتصادی مانند افزایش ادعاهای اولیه بیکاری یا اعتماد به نفس مصرف کننده نسبت داد. Mazza داده های مربوط به همبستگی متوسط اوراق بهادار S& P 500 را ارائه داد.

این همه برای سرمایه گذاران چه معنی دارد؟احتمالاً مهمترین غذای آماده برای کسانی که سبد سهام خود را مدیریت می کنند اعمال می شود. نظریه مدرن نمونه کارها بیان می کند که خطر ایدیوسنکراتیک جبران نمی شود. اگر این مورد باشد ، نگه داشتن سهام کافی برای از بین بردن این ریسک منطقی است و تنها ریسک بازار را به همراه دارد. پیش از این ، فقط 20-30 سهام انتخاب شده به طور تصادفی طول می کشد تا کاملاً متنوع باشد. اگر همبستگی های درون intrastock افزایش یابد ، برای دستیابی به همان سطح تنوع ، شاید 40-50 سهام بیشتری طول می کشد. این را می توان در شکل زیر مشاهده کرد ، که از Xiong و Sullivan بازتولید شده است.

تنوع هنوز هم کار می کند حتی اگر ما در یک بازار ریسک/ریسک پذیری قرار داشته باشیم ، تنوع هنوز هم مهم و شاید مهمتر از همیشه باشد. همانطور که پل کاپلان صبح Moingstar خاطرنشان کرده است ، این اسطوره است که تنوع در طی بحران مالی جهانی 2008 نتوانست کار کند. در طی آن سال ، S& P 500 37 ٪ از دست داد و سهام کوچک کلاه تقریباً به همین مقدار از دست داد در حالی که سهام بین المللی 43 ٪ از دست داد ، بازارهای نوظهور 53 ٪ از دست دادند ، بنابراین به نظر می رسید که تنوع ناکام است. با این حال ، اوراق قرضه دولتی بلند مدت 26 ٪ و 60/40 اوراق قرضه سهام تنها 12 ٪ از دست داد و در سال بعد 10 ٪ به دست آورد. طلا در هر دو سال 2008 و 2009 بازده مثبتی داشت. این همبستگی منفی بین سهام و دارایی با کیفیت بالا حتی اگر همبستگی سهام افزایش یافته باشد ، بهبود یافته است. از سال 1926 ، همبستگی سالانه شاخص S& P 500 با اوراق قرضه دولت بلند مدت ایالات متحده 1 ٪ بوده است ، اما از سال 2000 ، 69 ٪ منفی شده است. تنوع در اوراق قرضه با کیفیت بالا از همیشه مهمتر است. شاید این دلیل دیگری باشد که سرمایه گذاران مایل به پذیرش چنین بازده ای از اوراق قرضه هستند-آنها حق بیمه متنوع را پرداخت می کنند.

ETF ها ممکن است بخشی از مشکل باشند ، اما آنها نیز بخشی از راه حل هستند. تجارت ETF در نهایت شامل سبد های معاملاتی سهام در همان جهت است که می تواند همبستگی سهام را بیشتر کند. با این حال ، ETF نقدینگی داخل بدن را ارائه می دهد ، و به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا به سرعت تغییر یا محافظت از مشخصات ریسک نمونه کارها در داخل خود را انجام دهند. ETF ها همچنین در معرض شفاف در انواع کلاسهای مختلف دارایی ، مانند Ishares Gold Trust (IAU) قرار دارند و گزینه های متنوع سازی بیشتری را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند. از همه مهمتر ، ETF ها یک وسیله نقلیه سرمایه گذاری کم هزینه را ارائه می دهند ، که در این محیط کم بازده بسیار مهم است.

غذای نهایی این است که روی بلند مدت تمرکز کنید و در سر و صدای کوتاه مدت بی معنی گرفتار نشوید. یک صندوق شاخص گسترده مانند Vanguard Total Stock ETF (VTI) را در نظر بگیرید تا یک صندوق شاخص تقسیم شده که ممکن است در معرض شاخص شاخص بیشتری باشد ، مانند Ishares Russell 2000 Index (IWM). در حالی که در کوتاه مدت ، همبستگی های بالاتر ممکن است بهتر از آن برای یک سهامدار بهتر از آن باشد ، در دراز مدت ، اصول سهام قیمت سهام را هدایت می کند.

افشای اطلاعات: Moingstar شاخص های خود را به برخی از ارائه دهندگان ETF و ETN ، از جمله BlackRock ، Invesco ، Merrill Lynch ، North Trust و Scottrade برای استفاده در صندوق ها و یادداشت های مبادله ای مجوز می دهد. این ETF ها و ETN ها توسط Moingstar حمایت ، صادر یا فروخته نمی شوند. Moingstar هیچ گونه نمایندگی در مورد توصیه سرمایه گذاری در ETF یا ETN که بر اساس شاخص های Moingstar است ، ارائه نمی دهد.