تشخیص کلاهبرداری در صورتهای مالی

اندرو بلودنتال 20+ سال تجربه سرمقاله را به عنوان یک روزنامه نگار مالی و به عنوان نویسنده بازاریابی خدمات مالی دارد.

اندی اسمیت یک برنامه ریز مالی معتبر (CFP®) است که دارای مجوز مسکن و مربی دارای بیش از 35 سال تجربه متنوع مدیریت مالی است. وی متخصص امور مالی شخصی ، امور مالی شرکت ها و املاک و مستغلات است و به هزاران مشتری در رسیدن به اهداف مالی خود در طول حرفه خود کمک کرده است.

آریل شجاعت یک ویراستار ، محقق و چکنده با تجربه است. او برای چندین نشریه پیشرو در امور مالی از جمله Motley Fool و گذرنامه به وال استریت ، کارهای ویرایش و بررسی واقعیت را انجام داده است.

در 2 دسامبر 2001 ، انرژی Energe Enron پس از اینکه این شرکت به دلیل ارتکاب کلاهبرداری در حسابداری گسترده ، با ورشکستگی گسترده خود ، جهان را شوکه کرد. تاکتیک های مشکوک آن با هدف بهبود مصنوعی ظاهر چشم انداز مالی این شرکت با ایجاد وسایل نقلیه خاص با هدف خاص (SPV) که بدهی ها و درآمد تورم را پنهان می کند ، انجام شد. اما در اواخر سال 2000 ، وال استریت ژورنال از معاملات سایه دار این شرکت برخورد کرد ، که در نهایت منجر به بزرگترین ورشکستگی ایالات متحده در تاریخ شد. و پس از حل و فصل گرد و غبار ، یک زیرساخت نظارتی جدید برای کاهش معاملات کلاهبرداری در آینده ایجاد شد.

غذای اصلی

• کلاهبرداری در صورتهای مالی هنگامی اتفاق می افتد که شرکت ها به اشتباه یا فریب سرمایه گذاران در این باور که سودآورتر از آنچه در واقع هستند ، ارائه می دهند.
• ورشکستگی Enron در سال 2001 در سال 2001 منجر به ایجاد قانون Sarbanes-Oxley در سال 2002 شد ، که الزامات گزارشگری را برای همه شرکت های دولتی ایالات متحده گسترش می دهد.
• علائم داستان از کلاهبرداری حسابداری شامل رشد درآمدهای بدون رشد مربوط به جریان نقدی ، رشد مداوم فروش در حالی که رقبا در حال تلاش هستند و افزایش قابل توجهی در عملکرد یک شرکت در دوره گزارش نهایی سال مالی است.
• چند روش برای ناسازگاری وجود دارد ، از جمله تجزیه و تحلیل صورتهای مالی عمودی و افقی یا با استفاده از کل دارایی ها به عنوان معیار مقایسه.

تشخیص کلاهبرداری در صورتهای مالی

تقلب در صورتهای مالی چیست؟

انجمن بازرسان خبره تقلب (ACFE) تقلب حسابداری را اینگونه تعریف می کند: «فریب یا اظهار نادرستی که یک فرد یا نهاد با علم به اینکه ارائه نادرست می تواند منجر به منافع غیرمجاز برای فرد یا واحد تجاری یا طرف دیگر شود، انجام می دهد». به بیان ساده، تقلب در صورت های مالی زمانی رخ می دهد که یک شرکت ارقام صورت های مالی خود را تغییر می دهد تا سودآورتر از آنچه هست به نظر برسد، که در مورد انرون اتفاق افتاد.

کلاهبرداری در صورت های مالی اقدامی عمدی است که در آن یک فرد برای گمراه کردن سرمایه گذاران، کتاب ها را می پزد.

طبق گزارش ACFE، تقلب در صورت های مالی کمترین نوع تقلب در دنیای شرکت ها است و تنها 10 درصد از موارد شناسایی شده را شامل می شود. اما در صورت وقوع، پرهزینه ترین نوع جنایت است که منجر به ضرر متوسط 954000 دلار می شود. این را با رایج ترین و کم هزینه ترین نوع کلاهبرداری مقایسه کنید - اختلاس دارایی ها، که 85 درصد موارد را تشکیل می دهد و میانگین ضرر آن فقط 100000 دلار است. تقریباً یک سوم از کل پرونده های کلاهبرداری نتیجه کنترل های داخلی ناکافی بود. حدود نیمی از کل کلاهبرداری های گزارش شده در جهان در ایالات متحده و کانادا انجام شده است که در مجموع 895 مورد یا 46 درصد گزارش شده است..

FBI کلاهبرداری شرکتی، از جمله تقلب در صورت های مالی را از جمله تهدیدهای اصلی می داند که به جرایم یقه سفید کمک می کند. این آژانس بیان می کند که بیشتر موارد شامل طرح های حسابداری است که در آن قیمت سهام، داده های مالی و سایر روش های ارزش گذاری دستکاری می شوند تا شرکت سهامی عام را سودآورتر نشان دهد..

انواع تقلب در صورتهای مالی

و سپس جعل آشکار اظهارات وجود دارد. به عنوان مثال، این امر زمانی اتفاق افتاد که برنی مدوف، مشاور سرمایه گذاری شرم آور، جمعاً با اجرای یک طرح پونزی مفصل که شامل جعل کامل صورت های حساب بود، حدود 4800 مشتری از نزدیک به 65 میلیارد دلار را جذب کرد.

تقلب در صورت های مالی می تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از جمله:

• اغراق آمیز درآمدها با ثبت ارزش خالص فروش مورد انتظار آتی با عدم اعمال آگاهانه برنامه استهلاک مناسب
• پنهان کردن تعهدات و/یا بدهی ها از ترازنامه شرکت
• افشای نادرست معاملات با اشخاص مرتبط و معاملات مالی ساختاریافته

نوع دیگری از کلاهبرداری صورتهای مالی شامل شیوه های حسابداری کوکی و جار است ، جایی که بنگاه ها در یک دوره حسابداری درآمد را کم می کنند و آنها را به عنوان ذخیره ای برای دوره های آینده با عملکردهای بدتر حفظ می کنند ، در یک تلاش گسترده تر برای تحقق ظاهر بی ثباتی.

قانون Sarbanes-Oxley 2002

قانون Sarbanes-Oxley در سال 2002 یک قانون فدرال است که الزامات گزارشگری را برای کلیه هیئت های شرکت های عمومی ایالات متحده ، مدیریت و شرکت های حسابداری عمومی گسترش می دهد. این عمل ، که اغلب به عنوان Sarbane s-Oxley یا Sox به طور خلاصه بود ، توسط کنگره تأسیس شد تا اطمینان حاصل شود که شرکت ها مالی خود را صادقانه گزارش می دهند و از سرمایه گذاران محافظت می کنند.

قوانین و سیاستهای مندرج در SOX توسط کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) اجرا می شود و به طور گسترده بر حوزه های اصلی زیر متمرکز می شود:

1. مسئولیت سازمانی
2. افزایش مجازات جنایی
3. تنظیم حسابداری
4. حمایت های جدید

این قانون داوطلبانه نیست. به این معنی که همه شرکت ها باید رعایت کنند. آنهایی که به آنها پایبند نیستند ، مجازات ، مجازات ها و حتی پیگرد قانونی هستند.

صورتهای مالی پرچم های قرمز

صورتهای مالی پرچم های قرمز می توانند شیوه های بالقوه کلاهبرداری را نشان دهند. رایج ترین علائم هشدار دهنده شامل موارد زیر است:

• ناهنجاری های حسابداری ، مانند رشد درآمدهای بدون رشد مربوط به جریان نقدی.
• رشد مداوم فروش در حالی که رقبا در حال تلاش هستند.
• افزایش چشمگیر عملکرد یک شرکت در دوره گزارش نهایی یک سال مالی.
• روشهای استهلاک و برآورد عمر مفید دارایی که با روشهای صنعت کلی مطابقت ندارد.
• حاکمیت ضعیف داخلی ، که احتمال تقلب در صورتهای مالی را که بدون بررسی رخ می دهد ، افزایش می دهد.
• فرکانس بزرگ شده معاملات پیچیده شخص ثالث ، که بسیاری از آنها ارزش ملموس را اضافه نمی کنند و می توانند برای پنهان کردن بدهی ترازنامه مورد استفاده قرار گیرند.
• جایگزینی ناگهانی یک حسابرس که منجر به از دست دادن کاغذ می شود.
• مقدار نامتناسبی از جبران خسارت مدیریتی حاصل از پاداش های مبتنی بر اهداف کوتاه مدت ، که باعث ایجاد کلاهبرداری می شود.

روشهای تشخیص تقلب در صورتهای مالی

در حالی که مشاهده پرچم های قرمز دشوار است ، تجزیه و تحلیل صورتهای مالی عمودی و افقی یک رویکرد ساده برای تشخیص کلاهبرداری را معرفی می کند. تجزیه و تحلیل عمودی شامل گرفتن هر مورد در صورت درآمد به عنوان درصدی از درآمد و مقایسه روند سال گذشته است که می تواند یک عامل پرچم بالقوه نگرانی باشد.

یک روش مشابه نیز می تواند در ترازنامه با استفاده از کل دارایی ها به عنوان معیار مقایسه ، برای نظارت بر انحرافات مهم از فعالیت عادی اعمال شود. تجزیه و تحلیل افقی یک رویکرد مشابه را پیاده سازی می کند ، به موجب آن به جای داشتن یک حساب کاربری به عنوان نقطه مرجع ، اطلاعات مالی به عنوان درصدی از ارقام سالهای پایه ارائه می شود.

تجزیه و تحلیل نسبت مقایسه ای به همین ترتیب به تحلیلگران و حسابرسان کمک می کند تا بی نظمی حسابداری را مشاهده کنند. با تجزیه و تحلیل نسبت ها ، اطلاعات مربوط به فروش روز در مطالبات قابل دریافت ، چند برابر اهرم و سایر معیارهای حیاتی را می توان برای ناسازگاری ها تعیین و تجزیه و تحلیل کرد.

یک رویکرد ریاضی که به عنوان مدل Beneish شناخته می شود ، هشت نسبت را برای تعیین احتمال دستکاری درآمد ، از جمله کیفیت دارایی ، استهلاک ، حاشیه ناخالص و اهرم ارزیابی می کند. پس از ترکیب متغیرها در مدل ، یک نمره M محاسبه می شود. مقدار بیشتر ا ز-222 ضمانت تحقیقات بیشتر ، در حالی که یک نمره M کمتر ا ز-2. 22 نشان می دهد که این شرکت دستگیرنده نیست.

خط پایین

مقامات فدرال قوانینی را وضع کرده اند که اطمینان حاصل می کنند شرکت ها ضمن محافظت از منافع سرمایه گذاران ، مالی خود را به طور صحیح گزارش می دهند. اما در حالی که حمایت هایی وجود دارد ، همچنین به سرمایه گذاران کمک می کند تا هنگام بررسی صورتهای مالی یک شرکت ، چه چیزی را باید جستجو کنند. دانستن پرچم های قرمز می تواند به افراد کمک کند تا شیوه های حسابداری بی پروا را تشخیص دهند و یک قدم جلوتر از بازیگران بد که سعی در پنهان کردن ضرر ، پولشویی یا در غیر این صورت سرمایه گذاران مظنون دارند ، بمانند.