فصل 1. خصوصیات و آسیب پذیری های کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک

ایالت های کوچک در حال توسعه جزیره (SID) دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند که به آسیب پذیری آنها در برابر شوک ها کمک می کند و چالش های مداوم در توسعه آنها را ایجاد می کند. این فصل پس از بررسی موضوعات تعریف ، عملکرد اقتصادی و توسعه در SID را در مقایسه با کشورهای در حال توسعه بزرگتر ارزیابی می کند و ویژگی های ژئوفیزیکی و اقتصادی را که به آسیب پذیری آنها کمک می کند ، باز می کند.

1. 1ایالات در حال توسعه جزیره کوچک: یک گروه متنوع با مشترکات قوی

1. 1. 1. تعاریف SIDS

تعدادی از لیست های SID وجود دارد ، از جمله مواردی که توسط: (i) دفتر سازمان ملل از نماینده عالی برای کشورهای کم توسعه یافته ، کشورهای در حال توسعه محاصره شده و کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک (UN-OHRLL) شامل 52 SID (38 مورد از آنها ، وجود دارد. کشورهای عضو سازمان ملل متحد (سازمان ملل) هستند) ؛(ب) اتحاد ایالت های جزیره کوچک ، شامل 39 SID. و (iii) کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل ، شامل 29 SID. گروه بانک جهانی کشورهای کوچک را به عنوان کشورهایی تعریف می کند که: (الف) 1. 5 میلیون یا کمتر جمعیت دارند. یا (ب) اعضای انجمن گروه های کوچک بانک جهانی هستند. پنجاه کشور کوچک متناسب با این تعریف ، از جمله 27 مورد از 35 SID واجد شرایط ODA که در این گزارش و کشورهای محاصره شده در نظر گرفته شده است.

با توجه به تمرکز این گزارش در مورد تأمین اعتبار برای توسعه و نقش مالی اعطاء در SIDS ، این گزارش 35 SID را که واجد شرایط کمک رسمی توسعه هستند (ODA) در نظر می گیرد. این موارد عبارتند از: 9 کشور کم توسعه یافته ، 5 کشور با درآمد متوسط پایین و 21 کشور با درآمد متوسط. 1 همانطور که در شکل 1. 1 نشان داده شده است ، 7 مورد از این SID ها در منطقه آفریقا ، اقیانوس هند ، مدیترانه و منطقه دریای چین جنوبی (AIMS) ، 13 نفر در کارائیب و 15 نفر در اقیانوس آرام هستند.

گسترش SID ها در مناطق مختلف و دسته های نتیجه نشان می دهد که آنها یک گروه متنوع و ناهمگن از کشورها هستند که با این وجود مشترکات قوی دارند. این گزارش سعی در بررسی هر دو عنصر ناهمگونی و مشترک بودن ، به ویژه با توجه به رشد اقتصادی ، عملکرد توسعه و عوامل آسیب پذیری دارد.

تغییرات قابل توجهی در SID وجود دارد

SIDS از نظر اندازه و تراکم جمعیت ، گسترش جغرافیایی ، موقوفات منابع طبیعی و پیشرفت نسبی ، تغییرات زیادی را نشان می دهد. حتی در بین SID ها در همان منطقه یا متعلق به همان دسته از درآمد ، فرصت های بسیار مشخص برای رشد و نیازهای متنوع برای حمایت از جامعه بین المللی وجود دارد. به عنوان مثال ، در منطقه اقیانوس آرام ، درآمد ناخالص ملی (GNI) سرانه از پایین 1 830 دلار در جزایر سلیمان تا 13 330 دلار در نائورو (تحت تأثیر اندازه جمعیت ناورو) است. جمعیت می تواند از کمتر از 1 600 نفر در NIUE تا بیش از 7 میلیون نفر در پاپوا گینه نو باشد. از راه دور از خطوط حمل و نقل در نائورو ، پالائو و تووالو ، 2 بسیار برجسته است و برای فیجی کمترین است ، 3 که یک مرکز منطقه ای است. در اقیانوس آرام ، آسیب پذیری در برابر شوک های اقتصادی و طبیعی ، همانطور که توسط شاخص آسیب پذیری اقتصادی (EVI) اندازه گیری می شود ، 4 برای نائورو (67. 93) و پالائو (69. 65) بالاترین است ، اما برای پاپوا گینه نو (31. 67) نسبتاً پایین است.

سطح درآمد ملی همچنین می تواند ناهمگونی قابل توجهی را در SIDS پنهان کند. برخی از کوچکترین SID های اقیانوس آرام با درآمد سرانه نسبتاً بالاتر ملی در یافتن یک مسیر مناسب برای رشد پایدار با چالش های قابل توجهی روبرو هستند. به عنوان مثال ، نائورو ، رشد پایدار را تا سال 2011 ثبت کرد که محرک اصلی رشد - استخراج سپرده فسفات - در دسترس نبود. نائورو یک میکروستات است که هیچ منابع طبیعی دیگری ، جمعیتی در حدود 10 000 و یک بخش گردشگری و بخش خصوصی به سختی توسعه یافته دارد. اگرچه بالاترین سرانه GNI را در بین SID های اقیانوس آرام دارد ، اما نرخ بیکاری آن 90 ٪ تخمین زده می شود. و دولت نائورو حدود 95 ٪ از نیروی کار را استخدام می کند.

به نظر می رسد چندین SID با درآمد متوسط-از جمله گرنادا ، جامائیکا ، موریس و سیشل-از چشم اندازهای بهتر از توسعه برخوردار هستند زیرا آنها بهتر به بازارهای بین المللی و خطوط حمل و نقل در ارتباط هستند و سهولت بالاتری از انجام کار دارند. با این حال ، آنها اغلب به شرکای برتر تجارت بسیار متکی هستند ، که آنها را در معرض "شکنندگی تجارت" قرار می دهد. آنها تمایل دارند که بدهی بالایی داشته باشند و آسیب پذیری قوی داشته باشند که توسط EVI اندازه گیری می شود.

علاوه بر این، SIDS شامل کشورهایی می شود که در برخی از اشکال انجمن آزاد با اقتصادهای بزرگتر (مانند استرالیا، نیوزلند، بریتانیا یا ایالات متحده) هستند. به دلیل نداشتن ظرفیت و استقلال، آنها بیش از سایر SIDS به این اقتصادهای بزرگتر برای تجارت، گردشگری و تأمین مالی امتیازی از جمله تأمین مالی خدمات عمومی وابسته هستند.

SIDS همچنین چالش های مشترک منحصر به فردی دارد

همانطور که در پیشگفتار بیان شد، مورد خاص SIDS در سطح بین المللی به رسمیت شناخته شده است و مورد توجه بین المللی قرار گرفته است. با تجزیه و تحلیل داده ها و عملکرد جدید در برابر عوامل آسیب پذیری منتخب، این گزارش شواهد جدیدی ارائه می دهد که، علی رغم تفاوت ها، SIDS با چالش های اقتصادی و توسعه مشترک ناشی از جمعیت کوچک و توده های کوچک خشکی، پراکندگی فضایی و دوری آنها از بازارهای اصلی وقرار گرفتن در معرض شوک های خارجی، از جمله حوادث شدید مرتبط با آب و هوا و بلایای طبیعی.

در حالی که تفاوت های بین SIDS به نیاز به رویکردهای توسعه متناسب در سراسر گروه اشاره می کند، آنها همچنین به زمینه برای یادگیری متقابل و تبادل تجربیات بین SIDS مستقر در مناطق جغرافیایی مختلف و همچنین در میان ارائه دهندگان مالی امتیازی که در مناطق مختلف فعالیت می کنند اشاره می کند. نهادهای منطقه ای، مانند دبیرخانه مجمع جزایر اقیانوس آرام و جامعه کارائیب (CARICOM) تاکنون در گرد هم آوردن کشورها برای تبادل نظر، ایجاد تخصص و توسعه گزینه های سیاست موثر بوده اند. بیشتر از این را می توان در منطقه AIMS و همچنین در سطح بین منطقه ای تشویق کرد.

چالش ایجاد ODA بهتر برای SIDS ایجاد توازن مناسب بین عناصر ناهمگونی - متناسب کردن راه حل ها برای نیازهای خاص هر کشور - و مشترکات - با استفاده از قدرت سیاسی گروه و تجربیات و شیوه های خوب سودمند متقابل خواهد بود.

1. 2. عملکرد اقتصادی و توسعه ای کشورهای در حال توسعه جزیره ای کوچک

1. 2. 1. رشد اقتصادی به دلیل حساسیت شدید به نوسانات اقتصاد جهانی و بلایای طبیعی، کند و نوسان است.

بیشتر SIDS5 از نظر تولید ناخالص داخلی (GDP) با سایر کشورهای در حال توسعه نسبتاً خوب مقایسه می شود: سه پنجم SIDS به عنوان کشورهای با درآمد متوسط بالا واجد شرایط هستند (شکل 1. 1 را ببینید). با این حال، رشد اقتصادی در اکثر SIDS نسبتاً کند است. این کشور همچنین در برابر شوک های اقتصاد جهانی و تأثیرات تغییرات آب وهوایی و بلایای طبیعی، به دلیل پایه های تولید محدود و اقتصادهای نامتنوع، و اتکای قوی به اقتصاد جهانی برای خدمات مالی، گردشگری، حواله ها و تأمین مالی امتیازی، بسیار آسیب پذیر است.

با توجه به اندازه کوچک اقتصادهای SIDS، یک بلای طبیعی منفرد می تواند منجر به زیان تا 200% تولید ناخالص داخلی شود (بانک جهانی، 2005)، کل بخش های اقتصادی را از بین ببرد و دستاوردهای توسعه انباشته شده در طول دهه ها را از بین ببرد (جعبه 1. 1). در سطح جهانی، SIDS دو سوم کشورهایی را تشکیل می دهد که بیشترین ضررهای نسبی را متحمل می شوند - بین 1٪ تا 9٪ از تولید ناخالص داخلی خود در هر سال - از بلایای طبیعی (OECD-World Bank, 2016).

جعبه 1. 1. اثرات بلایا و تغییرات آب و هوایی به طور قابل توجهی هزینه توسعه پایدار را در کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه افزایش می دهد

SIDS در برخی از مناطق مستعد بلایای طبیعی در جهان قرار دارد. طوفان های استوایی و طوفان های استوایی دائماً SIDS را مبتلا می کنند، که جغرافیای پراکنده و دورافتاده و اقتصادهای کوچک آن ها را برای پاسخ به این رویدادهای شدید مجهز نمی کند. علاوه بر این - مانند سایر کشورهای در حال توسعه - شهرنشینی سریع، رشد جمعیت و تغییرات آب و هوایی باعث افزایش قرار گرفتن در معرض SIDS در معرض خطر بلایا می شود (میمورا و همکاران، 2007). آلودگی و تخریب اکوسیستم، و استخراج سنگدانه های ساحلی برای ساخت و ساز، همچنین حایل های طبیعی را به خطر می اندازد و جمعیت و دارایی ها را به طور فزاینده ای در معرض دید قرار می دهد. به گفته ماهول و همکاران.(2014)، تأثیرات تغییرات آب و هوایی شدت و فراوانی رویدادهای شدید آب و هوایی را 40 تا 80 درصد افزایش می دهد و چالش های بیشتری را برای رشد اقتصادی و توسعه پایدار SIDS ایجاد می کند. بسیاری از SIDS کشورهای کم ارتفاع یا جزیره مرجانی هستند، با زیرساخت های کلیدی و جمعیت نزدیک به سطح دریا، و از این رو در برابر افزایش سطح دریا و حوادث طوفان شدید آسیب پذیر هستند.

بیش از 335 بلای طبیعی بزرگ در SIDS از سال 2000 رخ داده است که منجر به خسارات مستقیم 22. 7 میلیارد دلاری شده است. وقوع بلایای طبیعی بزرگ در SIDS از سال 2000 اندکی کاهش یافته است. و با این حال تأثیرات مرتبط با این رویدادها افزایش یافته است (OECD-World Bank, 2016).

در حالی که ضررهای مطلق ناشی از بلایای طبیعی و وقایع مرتبط با آب و هوا توسط افراد در اقتصادهای بزرگتر کوتاهی می شود ، اما تأثیرات نسبی در SID ها اغلب به مراتب بیشتر است ، و باعث ایجاد اختلال گسترده در بخش های کلیدی اقتصادی و ارائه خدمات می شود و منجر به هزینه های قابل توجهی به عنوان سهمی از بازده ملی می شود (شکل 1. 2). به عنوان مثال ، طوفان گرمسیری اریکا در سال 2015 باعث خسارت گسترده ای در دومینیکا شد. زمین لغزش و سیل زیرساخت های قابل توجهی آسیب دیده ، از جمله بزرگراه های تأمین شده با وام هایی که هنوز بازپرداخت نشده بودند. بنابراین دولت دومینیکن مجبور شد برای بازسازی مجدد در حالی که بدهی را نیز برای جاده های ناپایدار پرداخت می کرد ، مجدداً سرمایه گذاری کند. کل هزینه 483 میلیون دلار تخمین زده شد ، تقریباً معادل 90 ٪ تولید ناخالص داخلی در سال 2015 (دولت مشترک المنافع دومینیکا ، 2015).

شکل 1. 2. کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک بیشترین ضررهای نسبی را در برابر بلایای طبیعی متحمل می شوند ، 2000-15

منبع: OECD-WORLD BANK (2016) ، تأمین اعتبار مقاومت در برابر آب و هوا و فاجعه در کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک ، http://dx. doi.org/10. 1787/9789264266919- پاسخ.

قرار گرفتن در معرض زیاد SID ها در اثر تأثیر تغییرات آب و هوا و بلایای طبیعی ، همراه با توانایی محدود آنها در پاسخ ، به این معنی است که SID ها از آسیب پذیرترین کشورهای جهان هستند. همچنین این بدان معنی است که هزینه توسعه پایدار در SID به طور قابل توجهی بالاتر از سایر زمینه ها خواهد بود. پاسخ بلایای کوتاه مدت از اهدا کنندگان بشردوستانه باید با حمایت مالی بلند مدت برای ایجاد مقاومت در ارتباط باشد و به نوبه خود ، باید در برنامه ریزی و تأمین مالی توسعه جریان یابد. بنابراین ، در حالی که سرعت و هزینه های پایین عوامل مهمی در انجام تلاش های بازسازی در پی یک فاجعه است ، با در نظر گرفتن خطرات ناشی از تغییرات آب و هوا می تواند به استانداردهای مختلف و/یا تغییر در فرآیندهای برنامه ریزی برای ارائه توسعه مقرون به صرفه و طولانی مدت نیاز داشته باشد. نتایج. ادغام مفهوم تاب آوری برای جلوگیری از قفل شدن توسعه آینده و ایجاد آسیب پذیری های جدید بسیار مهم است.

در بین کشورهای در حال توسعه ، SID ها با بحران مالی جهانی 2008-09 به سختی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند (شکل 1. 3) ، با افزایش نرخ رشد تولید ناخالص داخلی در سال 2009 ، در مقایسه با بیش از 3 ٪ برای سایر کشورهای در حال توسعه به طور کلی. این بحران به شدت در SID های با درآمد متوسط و SID های کارائیب ، دو گروه عمدتاً همپوشانی احساس می شد. این تا حدودی بیانگر ادغام بیشتر آنها در اقتصاد جهانی - از جمله از طریق خدمات مالی ، گردشگری ، حواله ها و صادرات - در مقایسه با سایر SID ها است. پس از کاهش تولید ناخالص داخلی SIDS در سال 2009 ، رشد اقتصادی دوباره در همه مناطق و گروه های درآمد افزایش یافت. با این حال ، نرخ رشد نسبت به دوره قبل از بحران برای همه SID ها پایین تر است ، به جز SID های اقیانوس آرام و حداقل SID توسعه یافته ، که بهبودی آنها سریعتر بوده و نرخ رشد آن از سطح قبل از بحران آنها فراتر رفته است.

با این حال ، با تکیه بر درآمد یا تمایزهای جغرافیایی ، می تواند در بعضی مواقع گمراه کننده باشد. عملکرد اقتصادی قوی تر اقتصادهای نسبتاً بزرگتر SIDS ، مانند پاپوا گینه نو و تیمور لست ، منجر به تصویری از عملکرد در اقیانوس آرام پس از بحران می شود. رشد 3. 4 درصدی منطقه در سال 2009 عمدتاً با رشد 6. 1 ٪ در پاپوا گینه نو و رشد 13. 0 ٪ در تیمور لست انجام شد. در حالی که شش اقتصاد بسیار کوچکتر رشد منفی را به ثبت رساندند و 9 SID دیگر اقیانوس آرام نرخ رشد پایین تری را مشاهده کردند. به طور کلی ، روندهای رشد اقتصادی نیز باید از نظر سرانه ارزیابی شود ، زیرا رشد قوی تولید ناخالص داخلی در چند SID با جمعیت به سرعت در حال گسترش نیست ، زیرا این مورد پاپوا گینه نو است.

1. 2. 2. توسعه انسانی عقب مانده و SIDS به عنوان آسیب پذیرترین کشورهای در حال توسعه نمره دارد

ضمن اشاره به تولید ناخالص داخلی به عنوان وسیله ای کاملاً شناخته شده و عملی برای گرفتن نبض اقتصاد یک کشور ، محدودیت های آن به عنوان معیار رفاه و کیفیت زندگی به خوبی شناخته شده است . 8 هنگام بررسی دستاوردهای یک کشور در امتداد مجموعه گسترده ای از ابعاد توسعه (از جملهسلامت و استانداردهای زندگی) از طریق شاخص توسعه انسانی سازمان ملل (HDI) (UNDP ، N. D.) ، دو پنجم SIDS سطح توسعه پایین یا متوسط را نشان می دهد (جدول 1. 1). SID هایی با HDI کم یا متوسط عمدتاً شامل SID هایی هستند که به عنوان حداقل کشورهای توسعه یافته طبقه بندی می شوند ، بلکه برخی از کشورهای با درآمد متوسط پایین در مناطق مختلف ، مانند Cabo Verde ، گویان ، حالت های فدرال میکرونزی ("میکرونزی") و پاپوا گینه نو هستند.

جدول 1. 1. بیش از دو پنجم از کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک سطح پایین یا متوسط توسعه انسانی را نشان می دهد

رتبه HDI

کشور

نمره HDI

گروه توسعه انسانی

آنتیگوا و باربودا

122

کابو ورد

0. 65

متوسط

127

میکرونزی

0. 64

متوسط

127

گویانا

0. 64

متوسط

133

تیمور لست

0. 61

متوسط

134

وانواتو

0. 60

متوسط

137

کیریباتی

0. 59

متوسط

142

سائو توم و پرینسپ

0. 57

متوسط

154

پاپوا گینه نو

0. 52

کم

156

جزایر سلیمان

0. 51

کم

160

کاموروس

0. 50

کم

163

هائیتی

0. 49

کم

178

گینه بیسا

0. 42

کم

به عنوان یک گروه ، SIDS همچنین از نظر EVI بالاترین امتیاز را در بین کشورهای در حال توسعه کسب می کند ، معیار آسیب پذیری ساختاری کشورهای در حال توسعه که تأثیر شوکهای اقتصادی و طبیعی را در نظر می گیرد ، و همچنین تعیین کننده های قرار گرفتن در معرض شوک ها (از جملهاندازه جمعیت کمی و دوری از بازارهای جهانی 10). آسیب پذیری اندازه گیری شده از نظر EVI برای حداقل SID های توسعه یافته بالاترین است. هنگام در نظر گرفتن اندازه گیری آسیب پذیری ، بزرگترین شکاف بین SIDS و سایر کشورهای در حال توسعه برای کشورهای با درآمد متوسط بالا ظهور می کند: SID های با درآمد متوسط فوقانی 73 ٪ آسیب پذیری بالاتر از سایر کشورهای با درآمد متوسط دارند (شکل 1. 4).

شکل 1. 4. کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک به طور متوسط نسبت به سایر کشورهای در حال توسعه آسیب پذیرتر هستند

منبع: اقتباس از داده های شاخص آسیب پذیری اقتصادی Ferdi (n. d.) ، www. ferdi. fr/en/node/899.

1. 3محرک های اصلی آسیب پذیری و خصوصیات ساختاری

1. 3. 1. جمعیت های کوچک و پراکنده مانع ایجاد بازارهای داخلی قابل توجه می شوند و منجر به محدودیت های ظرفیت می شوند

جمعیت های کوچک و پراکنده عامل اصلی آسیب پذیری در SID هستند: آنها دامنه توسعه بازارهای داخلی را محدود می کنند و از سوء استفاده از SID ها از اقتصاد مقیاس در تولید جلوگیری می کنند. از این رو ، هزینه های تولید در SID ها بیشتر است - به ویژه هنگامی که جمعیت در چندین جزایر دوردست پراکنده می شوند و هزینه های حمل و نقل به طور قابل توجهی هزینه های کلی تولید را افزایش می دهد. در نتیجه ، SID ها تمایل دارند فعالیت های اقتصادی خود را بر روی تعداد کمی از بخش ها (اغلب گردشگری ، خدمات ، کشاورزی و ماهیگیری و استخراج منابع طبیعی) متمرکز کنند که از منابع طبیعی و انسانی آنها استفاده می کند. این غلظت فعالیت ، به نوبه خود ، تأثیر شوک ها را در بخش های کلیدی افزایش می دهد.

جمعیت های کوچک و پراکنده نیز مستلزم هزینه های سرانه بالا برای ارائه خدمات عمومی ضروری ، توانایی دولت ها در ارائه آموزش ، بهداشت ، امنیت و سایر خدمات هستند. این هزینه ها تأثیر قابل توجهی در امور مالی عمومی دارد و منجر به هزینه های بخش دولتی بزرگتر در مقایسه با سایر کشورهای در حال توسعه با سطح درآمد مشابه می شود (به عنوان مثال ، Horscroft ، 2014) و سهم بیشتری از هزینه های عمومی که هزینه های مکرر است و نهسرمایه گذاری سرمایه (همچنین به فصل 2 مراجعه کنید). شکل 1. 5 نشان می دهد که میانگین SIDS برای هزینه های عمومی بهداشت و آموزش و پرورش (به عنوان سهم تولید ناخالص داخلی) بالاتر از کشورهای با درآمد قابل مقایسه است ، در حالی که برخی از کشورها تا چهار برابر میانگین مقایسه کننده در سلامت (میکرونزی) و تقریباً دو برابر در آن هزینه می کنند. آموزش (تیمور-لست).

توجه: داده ها برای سال 2014 است ، به جز Cabo Verde ، فیجی ، گینه بیسائو برای آموزش (2013).

سرانجام ، سرمایه های انسانی و نهادی در کشورهای کوچک کار سختی است و جمعیت های کوچک اغلب به تعداد نسبتاً کمی از کارمندان واجد شرایط که در ظرفیت های کلیدی کار می کنند ، ترجمه می شوند. برخی از SID ها با وجود نرخ بیکاری زیاد ، با کمبود نیروی کار ماهر روبرو هستند و به شدت به کار مهاجران متکی هستند. در برخی از SID ها ، کمبود کار ماهر تا حدودی از دسترسی محدود به آموزش ثانویه ، سوم و حرفه ای با کیفیت خوب ناشی می شود. در SID های دیگر ، این امر عمدتاً ناشی از عدم فرصت های شغلی کافی و تخلیه مغز متعاقب آن است. به عنوان مثال ، گرنادا نرخ مهاجرت سالانه 2 ٪ و از نظر سهم شهروندان دارای تحصیلات دانشگاهی که از کشور خارج می شوند ، در بین پنج کشور برتر در حال توسعه قرار دارند. علاوه بر این ، در حالی که برخی از SID ها رشد قابل توجهی در جمعیت را تجربه می کنند (20 ٪ در آنتیگوا و باربودا و 40 ٪ در تیمور لست بیش از 2000-15) ، برخی از SID ها با جریان های بزرگ مهاجرت روبرو هستند ، پدیده ای که ممکن است در نتیجه تغییر آب و هوا افزایش یابد. دیاسپورا می تواند قابل توجه باشد ، گاهی اوقات از جمعیت ساکن. به عنوان مثال ، گرنادا جمعیتی در حدود 100000 نفر دارد که تخمین زده می شود 230 000 گرنانادایی در خارج از کشور زندگی می کنند.

به گفته د لا کروکس ، Docquier و Schiff (2014) ، به طور متوسط ، نرخ مهاجرت SID بسیار بالاتر از سایر کشورهای در حال توسعه و کشورهای با درآمد بالا است. این برای کارگران کم مهارت (6 /15 ٪ ، یعنی حدود 13 درصد بالاتر از سطح متوسط سایر کشورهای در حال توسعه) و برای فارغ التحصیلان دانشگاه (50. 8 ٪ ، یعنی حدود 37 درصد بالاتر از سطح متوسط سایر کشورهای در حال توسعه) صادق است. کشورهایی که بزرگترین نرخ تخلیه مغز را نشان می دهند گویانا (89. 2 ٪) ، جامائیکا (84. 7 ٪) ، گرنادا (84. 3 ٪) ، سنت وینسنت و گرنادینها (81. 9 ٪) ، هائیتی (79. 0 ٪) ، تونگا (75. 6 ٪) و ساموآ (ساموآ (75. 6 ٪) و ساموآ (75. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0 ٪) و ساموآ (79. 0). 73. 4 ٪). با این حال ، جریان مهاجرت نیز می تواند محرک توسعه باشد ، که به نظر می رسد ، به عنوان مثال ، با ترتیب کار با کشورهای همسایه ، مهاجرت گردان یا حواله ها (به فصل 3 مراجعه کنید).

به طور کلی ، بیشتر SID ها (18 از 35) میکرواستات هایی هستند که زیر 200 000 نفر جمعیت دارند. 11 SID دیگر جمعیت زیر 1. 5 میلیون نفر دارند (Niue کوچکترین است ، با جمعیت 1 612). و شش نفر جمعیت بین 1. 5 تا 12 میلیون نفر دارند که کوبا پرجمعیت ترین است. در کل ، کل جمعیت SIDS در سال 2014 66 میلیون نفر تخمین زده شده است که تقریباً 1 ٪ از کل جمعیت جهانی است. پراکندگی مکانی گسترده گروه بندی های جزیره آنها به ویژه برای SIDS در اقیانوس آرام تلفظ می شود. به عنوان مثال ، Kiribati شامل 33 اتل مرجانی است که بیش از 3. 5 میلیون کیلومتر مربع (کیلومتر مربع) اقیانوس پراکنده است: منطقه ای بزرگتر از هند. جزایر سلیمان از نظر جغرافیایی پراکنده است ، با 1000 جزیره کوچک و 500000 جمعیت در 90 جزیره ساکن پراکنده است. در اقیانوس هند ، مالدیو دارای 341 200 جمعیت است که بیش از 188 جزیره ساکن در یک مجمع الجزایر بیش از 800 کیلومتر طول و 130 کیلومتر عرض دارد.

1. 3. 2. مسافت های طولانی دسترسی و اتصال به بازارهای بین المللی را به چالش می کشد

همراه با اندازه کوچک ، از دور بودن منجر به هزینه های بالای تولید و تجارت ، محدود کردن سرمایه گذاری ، رقابت و دامنه ادغام زنجیره های ارزش جهانی می شود. دوری برای اکثر SID ها ، به ویژه موارد موجود در اقیانوس آرام ، که از دورافتاده ترین ایالت های روی زمین هستند ، مسئله ای است. نائورو ، جزایر مارشال و کیریباتی حداقل 3000 کیلومتر از نزدیکترین قاره استرالیا فاصله دارند. موریس و آنتیگوا و باربودا هر کدام از نزدیکترین قاره با بیش از 1000 کیلومتر فاصله دارند. شاخص اتصال حمل و نقل خط سازمان ملل ، که اتصال به شبکه های حمل و نقل جهانی را اندازه گیری می کند ، نشان می دهد که SID ها به عنوان یک گروه کمتر از یک سوم هستند و همچنین به عنوان سایر کشورهای در حال توسعه به هم متصل هستند (UNCTAD ، 2010 ؛ UNCTAD ، 2014). همانطور که در شکل 1. 6 برجسته شده است ، موریس ، جمهوری دومینیکن و جامائیکا نسبتاً خوب روی این شاخص هستند ، اما SID های دیگر بسیار قطع شده اند. علاوه بر این ، از آنجا که این اقدام در سال 2004 آغاز شد ، نمره کل برای سایر کشورهای در حال توسعه 75 ٪ (از 14. 3 به 25. 0) افزایش یافته است ، در حالی که بهبود SIDS متوسط تر (40 ٪) بوده است که از 5. 1 به 7. 1 افزایش یافته است.

شکل 1. 6. کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک کمتر از یک سوم و همچنین به عنوان سایر کشورهای در حال توسعه متصل هستند

علاوه بر دوری از اقتصادهای بزرگتر ، برخی از SID ها نیز از یکدیگر فاصله دارند و پتانسیل ادغام تجارت داخل SIDS را محدود می کنند. به عنوان مثال ، فیجی نسبت به پاپوا گینه نو به استرالیا نزدیکتر است و پالائو نسبت به سایر SID های اقیانوس آرام به آسیا نزدیکتر است (IMF ، 2016).

1. 3. 3. اقتصادهای SIDS به پایگاههای تولید باریک و باریک متکی هستند

با توجه به هزینه های تولید بالا، رقابت پذیری محدود و مشکلات در ادغام در زنجیره های ارزش جهانی، اقتصاد اکثر SIDS تنها به چند محصول و بخش متکی است. غلظت محصول 11 برای بسیاری از SIDS کمتر توسعه یافته، به ویژه گینه بیسائو، تیمور شرقی، کیریباتی، وانواتو و تووالو، گسترده و به ویژه بالا است (شکل 1. 7). اقتصاد SIDS کمتر توسعه یافته اساساً مبتنی بر کشاورزی است (که در سال 2015 23 درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می داد، در مقایسه با 7 درصد در SIDS با درآمد متوسط بالا) و در برخی موارد، شیلات. در میان SIDS کمتر توسعه یافته، تیمور-لسته به دلیل اتکای قوی به نفت و گاز طبیعی که حدود 80 درصد تولید ناخالص داخلی و 90 درصد درآمدهای دولت را تشکیل می دهد، یک استثنا است (IMF، 2016). در حالی که تعداد انگشت شماری از سایر SIDS به شدت به منابع طبیعی متکی هستند، اقتصاد اکثر SIDS تا حد زیادی به خدمات، به ویژه گردشگری و خدمات مالی متکی است. تنوع اقتصادی معمولا راهی برای تاب آوری در برابر شوک های خارجی است.

شکل 1. 7. اقتصاد اکثر کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه بر پایه محدودی از محصولات و بخش ها متکی است

1. 3. 4. منابع طبیعی محرک رشد اقتصادی در تعداد انگشت شماری از SIDS بوده است

علاوه بر تیمور شرقی، سایر SIDS - مانند پاپوآ گینه نو، گویان، سورینام، جزایر سلیمان و گینه بیسائو - دارای منابع طبیعی از جمله نفت، گاز، طلا، نیکل و بوکسیت هستند. در سال های 2000-15، رانت منابع طبیعی 10 تا 40 درصد تولید ناخالص داخلی در این SIDS و بیش از 140 درصد در تیمور شرقی را تشکیل می داد. در SIDS باقی مانده، آنها کمتر از 5 درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دادند.

در حالی که SIDS غنی از منابع طبیعی از قیمت های بالای کالا در سال های اخیر سود برده است، اثر ترکیبی کاهش قیمت کالاها، کندی رشد اقتصادی چین و افزایش هزینه بدهی خارجی ممکن است سرعت رشد اقتصادی آتی آن ها را به چالش بکشد. سایر SIDS که واردکنندگان خالص سوخت و مواد غذایی هستند، احتمالاً از قیمت های پایین تر کالا سود می برند (به انتهای بخش 1. 2 مراجعه کنید). به طور کلی، این SIDS کمی سریعتر از سایر SIDS طی سالهای 2000-15 رشد کرد و میانگین نرخ رشد سالانه 4. 3 درصد را ثبت کرد، در مقایسه با 3. 9 درصد در سایر SIDS. با این حال، مانند سایر کشورهای در حال توسعه غنی از منابع طبیعی، SIDS غنی از منابع مستعد آسیب اقتصادی به دلیل "بیماری هلندی" است: افزایش درآمدهای حاصل از منابع طبیعی، پول یک کشور را تقویت می کند و سایر صادرات آن را گران تر می کند. تاثیر منفی بر رقابت پذیری بخش های تولیدی و کشاورزی آن.

چندین SID ، به ویژه در اقیانوس آرام ، دارای بودجه مستقل مستقر هستند ، که برای اطمینان از جریان پایدار درآمد آینده ، برای اطمینان از نوسانات در بسیج منابع داخلی ، ایجاد استفاده عاقلانه از منابع عمومی و درآمد مناسب برای پیش تصویب شده ، برای اطمینان از نوسانات در بسیج منابع داخلی ایجاد شده اند. هزینه توسعه بلند مدت. Kiribati و Timor-Leste با موفقیت وجوه مستقل را برای اطمینان از جریان پایدار درآمدهای منابع طبیعی و کاهش ارزش ارز تأسیس کردند. اگرچه سپرده های فسفات در Kiribati در اواخر دهه 1970 از بین رفت ، صندوق ذخیره برابری درآمد ، در سال 1956 تأسیس شد و از طریق درآمد فسفات تأمین شد ، اما هنوز هم بیش از 200 ٪ از تولید ناخالص داخلی کشور را نشان می دهد و به طور قابل توجهی در هزینه های دولت کمک می کند. صندوق حاکمیت تیمور لست ، که در سال 2005 برای ذخیره و سرمایه گذاری درآمدهای نفتی تیمور لست تأسیس شد ، بیش از 500 ٪ از تولید ناخالص داخلی کشور را نشان می دهد (درو ، 2015). بحران مالی جهانی تأثیر شدیدی بر این SID ها گذاشت ، زیرا این امر به طور قابل توجهی ارزش وجوه حاکمیت آنها را کاهش می داد. با این وجود ، این وجوه هنوز منبع مهمی از ثروت را نشان می دهد.

1. 3. 5. اقتصاد چندین SID به شدت به گردشگری متکی است

با توجه به مناظر مسحور کننده طبیعی ، سواحل و میراث فرهنگی ، چندین SID به گردشگری به عنوان منبع قابل توجهی از درآمد و ارزی متکی هستند. بخش گردشگری کمتر از 5 ٪ از تولید ناخالص داخلی در سایر کشورهای در حال توسعه را تشکیل می دهد ، اما بیش از 20 ٪ تولید ناخالص داخلی را برای تقریباً دو سوم SID و بین 58 تا 65 ٪ برای پالائو و مالدیو نشان می دهد (IMF ، 2016). براساس اعلام شورای مسافرتی و گردشگری جهانی (WTTC ، 2016) ، کمک های مستقیم و غیرمستقیم به اقتصاد مالدیو 78 ٪ از تولید ناخالص داخلی و 62 ٪ از کل اشتغال را دارند. بخش گردشگری محرک اصلی فارغ التحصیلی از وضعیت کم توسعه یافته کشور برای Cabo Verde و Samoa بوده و منبع اصلی درآمد ، به ویژه برای برخی از SID های با درآمد متوسط بالا است (شکل 1. 8).

شکل 1. 8. گردشگری بیش از 20 ٪ تولید ناخالص داخلی را تقریباً دو سوم ایالت های کوچک در حال توسعه جزیره نشان می دهد

منبع: اقتباس از سازمان گردشگری جهانی سازمان ملل (2016) ، پایگاه داده آمار www2. unwto.org/content/data.

با این حال ، "نشت مالی" بزرگ از بخش گردشگری ، اغلب تأثیر مثبت آن را بر اقتصادهای داخلی و معیشت SID ها کاهش می دهد. با توجه به تأثیرات بر اقتصاد داخلی می تواند با واردات بزرگ مواد غذایی برای تأمین سلیقه گردشگران خارجی و واردات قابل توجه کالاهای مصرفی و مصالح ساختمانی مورد استفاده در بخش گردشگری محدود شود. علاوه بر این ، بازگشت سود حاصل از سرمایه گذاران خارجی و اجاره زمین که در خارج از کشور باقی مانده است می تواند قابل توجه باشد. به عنوان مثال ، گسترش بخش گردشگری در جزایر کوک منجر به رشد سریع چهره های تولید ناخالص داخلی شد. با این حال ، به نظر نمی رسد که با استانداردهای زندگی راکد جمعیت مطابقت داشته باشد ، به احتمال زیاد به دلیل سهم فزاینده درآمدهای ناشی از اقتصاد و سهم در حال سقوط محلی (Bertram ، 2016).

خطرات ناشی از اتکا به اقتصاد SIDS در گردشگری در طی بحران مالی جهانی 2008 آشکار شد و دوباره به لزوم توسعه پایگاه های تولید متنوع تر اشاره کرد. در حقیقت ، بخش گردشگری یک کانال غیرمستقیم مهم برای بحران مالی جهانی 2008-09 بود ، زیرا تعداد بازدید کنندگان در بسیاری از SID ها به طور قابل توجهی کاهش یافت و تأثیرات قابل توجهی بر رشد اقتصادی داشت.

فرصت های بزرگ در پیش رو برای SID ها برای توسعه هر دو بخش پایدارتر گردشگری و ادغام زنجیره های ارزش محلی برای تقویت فرصت های شغلی بهتر و توسعه فراگیر در داخل کشور است. این به معنای به دست آوردن فرصت های ارائه شده توسط بخش گردشگری برای ترویج استفاده پایدار از اقیانوس ها ، تقویت حفاظت از تنوع زیستی و سرمایه گذاری در فن آوری های سبز برای کاهش انرژی و مصرف آب است. این همچنین به معنای ایجاد سیاست هایی برای کاهش نشت مالی است که در حال حاضر توسط چندین SID تجربه می شود ، عمدتاً به دلیل بازپرداخت سود حاصل از سرمایه گذاران خارجی و واردات کالاهای مصرفی و مصالح ساختمانی مورد استفاده در بخش گردشگری.

سیشل در این زمینه مثال مثبتی را ارائه می دهد. این ملت آتول استانداردهای بالایی را در پایداری زیست محیطی معرفی کرده و آنها را در تلاش های خود برای ارتقاء موقعیت خود در بازار جهانی گردشگری جاسازی کرده است. در حال حاضر ، 43 ٪ از زمین - و بخش اعظم اقیانوس اطراف - برای حفاظت محافظت می شود. سیشل همچنین سیاست ها و اصلاحاتی را با هدف تقویت مزایای این بخش برای اقتصاد داخلی ارائه داده است. به عنوان مثال ، دانشگاه سیشل اکنون صلاحیت های متناسب را برای افزایش ظرفیت داخلی برای تأمین تقاضای بخش برای کار ماهر فراهم می کند. تعدادی از ابتکارات نیز برای ادغام صنعت گردشگری با سایر بخش های داخلی آغاز شده است. به عنوان مثال ، برنامه تقویت مؤسسه کوچک یک ابتکار بازاریابی محلی است که اسکان محلی کوچکتر را با نام تجاری "سیشل مخفی" ترویج می کند. به طور مشابه ، استفاده از مواد محلی در هر زمان ممکن و پیشرفت در انرژی تجدید پذیر ، می تواند اثر نشت را کاهش داده و به گردشگری پایدار کمک کند.

1. 3. 6. اقتصادهای SIDS برای تجارت بسیار باز است و اعتماد به معدودی از شرکای تجاری آنها را در معرض "شکنندگی های تجاری" قرار می دهد

SID ها نسبت به سایر کشورهای در حال توسعه برای تجارت بازتر هستند ، همانطور که با سهم نسبتاً بالاتری از تجارت تولید ناخالص داخلی (100. 5 ٪ در مقابل 78. 2 ٪ در سال 2000-15) ، تا حدودی به دلیل کوچک بودن بازارهای داخلی آنها نشان داده شده است. با این حال ، تغییرات گسترده ای در سراسر SID مشاهده می شود. بالاترین سطح باز بودن تجارت در منطقه AIMS مشهود است (شکل 1. 9) ، عمدتاً به دلیل مالدیو و سیشل و همچنین با درآمد نسبتاً بالاتر ، SID های وابسته به گردشگری.

شکل 1. 9. کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک ، به ویژه در منطقه AIMS ، نسبت به سایر کشورهای در حال توسعه برای تجارت بازتر هستند

سهم بزرگ تولید ناخالص داخلی ناشی از ارزش تجارت ، با این حال ، SID ها را بیش از سایر کشورهای در حال توسعه در معرض نوسانات بازار قرار می دهد. این شکنندگی با انتخاب باریک تر شرکای تجاری آنها تشدید می شود. به طور متوسط ، 60 ٪ از صادرات SIDS به سه شریک تجاری برتر و 87 ٪ به ده شریک تجاری برتر می روند ، در مقایسه با 52 ٪ و 77 ٪ در سایر کشورهای در حال توسعه (شکل 1. 10). شرکای کلیدی تجاری غالباً با کشورهایی که SID ها بیشترین جریان گردشگری ، حواله ها و امور مالی اعطایی را دریافت می کنند ، همزمان می شود و توسعه در اقتصادهای آن کشورها به ویژه برای SID ها تأثیر می گذارد.

شکل 1. 10. تجارت SIDS در کشورهای شریک کمتری نسبت به سایر کشورهای در حال توسعه متمرکز است

1. 3. 7. SID به شدت به سوخت های فسیلی وارداتی بستگی دارد ، اما نشان دهنده جاه طلبی برای انتقال به منابع تجدید پذیر انرژی است

آسیب پذیری SIDS همچنین ناشی از اعتماد شدید آنها به واردات استراتژیک است و مجدداً آنها را در معرض شوک های تجارت قرار می دهد. واردات مواد غذایی و سوخت به دلیل تقاضای زیاد برای این موارد در بخش های کلیدی اقتصادی مانند شیلات و گردشگری زیاد است. سوخت های فسیلی وارداتی برای تولید برق و حمل کالاها از طریق بازارهای داخلی پراکنده جغرافیایی استفاده می شود.

اتکا به سوخت وارداتی برای تولید برق منجر به هزینه های تولید انرژی بالا در SID ها می شود و مصرف کنندگان را مستقیم و غیرمستقیم از طریق هزینه های بالاتر تولید کالا تحت تأثیر قرار می دهد. به عنوان مثال ، نرخ برق برای مشتریان مسکونی در میکرونزی تقریباً چهار برابر بیشتر (48/0 دلار در هر کیلووات ساعت) به عنوان میانگین نرخ مسکونی در ایالات متحده است (0. 13 دلار در هر کیلووات ساعت) (وزارت انرژی ایالات متحده ، 2015). قیمت برق خرده فروشی در جزایر سلیمان حتی بیشتر است: به طور متوسط 0. 85 دلار در کیلووات ساعت آنها بالاترین در اقیانوس آرام و در بین بالاترین در جهان هستند.

بیشتر SIDS هر سال بیش از 30 ٪ از ذخایر ارزی خود را برای تأمین هزینه واردات سوخت فسیلی اختصاص می دهد. 12 در همین زمان ، بارهای بدهی بالا در برخی از SIDS سرمایه گذاری را در فن آوری های انرژی پایدار و پایدار مانع می کند و وابستگی آنها به سوخت های فسیلی وارداتی را تحریک می کندو تأثیر منفی آن بر فضای مالی.

SIDS همچنان به نشان دادن جاه طلبی در زمینه انرژی تجدید پذیر ادامه می دهد: انتقال به اقتصادهای کم کربن به شدت هزینه های واردات سوخت فسیلی را کاهش داده و فضای مالی را آزاد می کند. در گذشته ، این جاه طلبی قوی موقعیت SIDS را در مذاکرات تغییر آب و هوا تقویت می کرد. مشارکتهای تعیین شده در سطح ملی (Indcs) بسیاری از SID ها حاوی برخی از جاه طلب ترین اهداف انرژی تجدیدپذیر هستند که کشورها (از جمله ساموآ و جزایر کوک 13) تا سال 2025 100 ٪ انرژی تجدید پذیر برای تولید برق را هدف قرار می دهند (UNFCCC ، 2015). گویان با توجه به جاه طلبی خود برای دستیابی به اقتصاد سبز و استراتژی توسعه کم کربن ، قصد دارد تا سال 2025 سهم خود از انرژی های تجدید پذیر را 100 ٪ افزایش دهد. این اهداف با احتیاط و شرایط همراه است ، مشروط بر اینکه آنها از پشتیبانی فنی و مالی کافی برای رفع موانع موجود استفاده کنند.

کوچک بودن و سایر خصوصیات ژئوفیزیکی ، مانند قرار گرفتن در معرض حوادث شدید آب و هوایی و بلایای طبیعی ، رشد و توسعه اقتصادی را در SID به چالش کشیده است. اما در حالی که SIDS در مجموع کمتر از 1 ٪ از منطقه جهانی زمین را اشغال می کند ، آنها سهم گسترده ای (14 ٪) از ساحل جهان را تشکیل می دهند و برخی از بزرگترین مناطق محرومیت اقتصادی (EEZ) در جهان را در اختیار دارند: پوشش های ترکیبی آنها EEZنزدیک به 23. 2 میلیون کیلومتر 2. به عنوان مثال ، در Tuvalu ، EEZ تقریباً 28000 برابر اندازه جرم زمین است. بزرگترین EEZ در Kiribati (3. 44 میلیون کیلومتر 2) میکرونزی (2. 99 میلیون کیلومتر 2) ، جزایر مارشال (1. 99 میلیون کیلومتر 2) و سیشل (1. 33 میلیون کیلومتر 2 ؛ میانگین اندازه یک Sids Eez نزدیک به 724 کیلومتر 2 است.

با داشتن چنین منابع گسترده اقیانوس ، بسیاری از SID ها به طور فزاینده ای به عنوان مرز بعدی برای توسعه اقتصادی به دنبال اقیانوس ها هستند و مصمم هستند که در مسیری به سمت رشد پایدار "آبی" شروع کنند. ارزش اقتصاد جهانی اقیانوس 1. 5 تریلیون دلار در سال تخمین زده می شود (OECD ، 2016). پیش بینی های OECD نشان می دهد که اقتصاد اقیانوس بین سالهای 2010 تا 2030 می تواند به 3 تریلیون دلار برسد ، بیش از دو برابر سهم آن در ارزش افزوده جهانی. انتظار می رود اقتصاد اقیانوس حدود 40 میلیون شغل معادل تمام وقت را به خود اختصاص دهد. سریعترین رشد شغلی باید در انرژی بادی دریایی ، آبزی پروری دریایی ، فرآوری ماهی و فعالیت درگاه رخ دهد.

صنایع مستقر در اقیانوس (مانند گردشگری و شیلات) در حال حاضر منابع اصلی درآمد در SIDS هستند. سرمایه گذاری های نوآورانه برای استفاده پایدار از بخش های موجود و ایجاد بخش های جدید (ادغام فعالیت های مستقر در زمین ، ساحلی و اقیانوس) می تواند باعث افزایش پایدار ، رشد فراگیر و مقابله با برخی از چالش های مهم پیش روی این اقتصادها ، مانند بیکاری بالا ، عدم امنیت غذایی شود. و فقربخش های اقتصادی جدید شامل بهبود آبزی پروری ، انرژی تجدید پذیر اقیانوس و بیوتکنولوژی اقیانوس (جدول 1. 2). پتانسیل تجدید پذیر اقیانوس بسیار گسترده است. فن آوری های پیشرفته همیشه ممکن است امکانات جدیدی را باز کنند ، اگرچه محدودیت در زیرساخت های مورد نیاز برای اتصال و توزیع نیرو و همچنین امور مالی محدود ممکن است پیشرفت خود را حفظ کند. در حالی که پتانسیل منابع بیوتکنولوژیکی تا حد زیادی ناشناخته است ، ارگانیسم های دریایی می توانند منابع ارزشمندی را برای بخش های شیمیایی و دارویی فراهم کنند (Day et al. ، 2016).