IAS 27 - صورتهای مالی تلفیقی و جداگانه (2008)

استاندارد حسابداری شماره 27 صورتهای مالی تلفیقی و جداگانه، زمانی که یک واحد تجاری باید واحد تجاری دیگری را ادغام کند، نحوه حسابداری تغییر در سود مالکیت، نحوه تهیه صورتهای مالی جداگانه، و افشاهای مربوط را تشریح می کند. ادغام بر اساس مفهوم "کنترل" است و تغییرات در منافع مالکیت در حالی که کنترل حفظ می شود به عنوان معاملات بین مالکان به عنوان مالکان در حقوق صاحبان سهام به حساب می آید.

IAS 27 در ژانویه 2008 مجدداً منتشر شد و برای دوره های سالانه ای که از اول ژوئیه 2009 یا پس از آن شروع می شوند اعمال می شود و توسط IAS 27 صورت های مالی جداگانه و صورت های مالی تلفیقی IFRS 10 جایگزین می شود که از دوره های سالانه شروع یا پس از 1 ژانویه 2013 شروع می شود.

تاریخچه IAS 27

تفاسیر مرتبط

• توزیع دارایی های غیرنقدی به ادغام مالکان - نهادهای با هدف خاص
• IAS 27 (بازبینی شده در سال 2003) جایگزین روش ادغام و حقوق صاحبان سهام SIC-33 - حق رای بالقوه و تخصیص بهره مالکیت

خلاصه IAS 27

اهداف IAS 27

IAS 27 دارای اهداف دوگانه تنظیم استانداردهایی است که باید اعمال شوند:

• در تهیه و ارائه صورتهای مالی تلفیقی برای گروهی از واحدهای تجاری تحت کنترل واحد اصلی؛و
• در حسابداری سرمایه گذاری در شرکت های فرعی، واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک، و واحدهای وابسته زمانی که واحد تجاری انتخاب می کند، یا طبق مقررات محلی ملزم به ارائه صورت های مالی جداگانه (غیر تلفیقی) است.

تعاریف کلیدی [IAS 27. 4]

صورتهای مالی تلفیقی: صورتهای مالی یک گروه که به عنوان صورتهای مالی یک واحد اقتصادی واحد ارائه می شود.

شرکت فرعی: یک واحد تجاری، از جمله یک واحد تجاری غیر سهامی مانند یک شرکت تضامنی، که توسط واحد تجاری دیگری (معروف به شرکت اصلی) کنترل می شود.

مادر: واحد تجاری که دارای یک یا چند شرکت تابعه است.

کنترل: قدرت حاکم بر سیاست های مالی و عملیاتی یک واحد تجاری به منظور کسب منافع از فعالیت های آن.

شناسایی شرکت های تابعه

کنترل زمانی فرض می شود که واحد اصلی بیش از نیمی از حق رای واحد تجاری را به دست آورد. حتی زمانی که بیش از نیمی از حق رای به دست نیامده است، کنترل ممکن است با قدرت اثبات شود: [IAS 27. 13]

• بیش از نیمی از حق رای به موجب توافق با سرمایه گذاران دیگر، یا
• برای اداره سیاست های مالی و عملیاتی واحد تجاری بر اساس اساسنامه یا توافقنامه؛یا
• تعیین یا عزل اکثریت اعضای هیأت مدیره. یا
• اکثریت آرا در جلسه هیئت مدیره

SIC-12 سایر شاخص های کنترل (بر اساس ریسک ها و پاداش ها) را برای نهادهای با هدف ویژه (SPEs) ارائه می کند. SPEها باید در جایی ادغام شوند که ماهیت رابطه نشان می دهد که SPE توسط واحد گزارشگر کنترل می شود. این ممکن است حتی زمانی که فعالیت های SPE از پیش تعیین شده باشد یا جایی که اکثریت رای یا حقوق صاحبان سهام در اختیار واحد گزارشگر نباشد، رخ دهد.[SIC-12]

ارائه صورتهای مالی تلفیقی

یک شرکت اصلی ملزم به ارائه صورت های مالی تلفیقی است که در آن سرمایه گذاری های خود را در شرکت های فرعی ادغام می کند [IAS 27. 9] - به استثنای زیر:

یک شرکت والدین ملزم به ارائه صورت های مالی تلفیقی نیست (اما می تواند) صورت های مالی تلفیقی را ارائه دهد اگر و تنها در صورتی که تمام چهار شرط زیر برآورده شود: [IAS 27. 10]

1. شرکت اصلی خود یک شرکت فرعی تماماً متعلق به واحد تجاری دیگر است یا یک شرکت فرعی جزئی متعلق به واحد تجاری دیگری است و سایر مالکان آن، از جمله مالکانی که در غیر این صورت حق رأی ندارند، از عدم ارائه تلفیقی مالی توسط شرکت مادر مطلع شده و مخالفتی ندارند. بیانیه؛
2. بدهی های اصلی یا اوراق بهادار در بازار عمومی معامله نمی شود.
3. واحد اصلی، صورتهای مالی خود را در کمیسیون اوراق بهادار یا سایر سازمانهای نظارتی به منظور انتشار هیچ دسته ای از ابزارها در بازار عمومی ثبت نکرده و در حال تشکیل نیست. و
4. شرکت مادر اصلی نهایی یا واسط واحد اصلی صورتهای مالی تلفیقی را تهیه می کند که با استانداردهای گزارشگری مالی بین المللی مطابقت دارد.

حساب های تلفیقی باید شامل تمام شرکت های تابعه اصلی، داخلی و خارجی باشد: [IAS 27. 12]

• هیچ معافیتی برای شرکت فرعی که تجارت آن ماهیت متفاوتی با شرکت مادر دارد وجود ندارد.
• هیچ معافیتی برای شرکت فرعی که تحت محدودیت های طولانی مدت شدیدی فعالیت می کند که توانایی شرکت فرعی را برای انتقال وجوه به مادر اصلی مختل می کند، وجود ندارد. چنین معافیتی در نسخه های قبلی استاندارد حسابداری بین المللی حسابداری 27 گنجانده شده بود، اما در بازنگری IAS 27 در دسامبر 2003، IASB به این نتیجه رسید که این محدودیت ها به خودی خود مانع از کنترل نمی شوند.
• برای یک شرکت فرعی که قبلاً ادغام شده بود و اکنون برای فروش نگهداری می شود، هیچ معافیتی وجود ندارد. با این حال، شرکت فرعی که معیارهای IFRS 5 را به عنوان دارایی نگهداری شده برای فروش برآورده می کند، باید طبق آن استاندارد حسابداری شود.

واحدهای با هدف ویژه (SPEs) باید در جایی ادغام شوند که ماهیت رابطه نشان می دهد که SPE توسط واحد گزارشگر کنترل می شود. این ممکن است حتی زمانی که فعالیت های SPE از پیش تعیین شده باشد یا جایی که اکثریت رای یا حقوق صاحبان سهام در اختیار واحد گزارشگر نباشد، رخ دهد.[SIC-12]

هنگامی که سرمایه گذاری در تعریف شرکت فرعی قرار نمی گیرد، باید به عنوان یک واحد تجاری وابسته طبق استاندارد حسابداری 28، به عنوان سرمایه گذاری مشترک طبق استاندارد حسابداری بین المللی حسابداری 31، یا به عنوان سرمایه گذاری بر اساس استاندارد حسابداری بین المللی حسابداری 39، در صورت اقتضا حساب شود.[IAS 27. 31]

رویه های ادغام

مانده های درون گروهی، معاملات، درآمدها و هزینه ها باید به طور کامل حذف شوند. زیان های درون گروهی ممکن است نشان دهنده این باشد که زیان کاهش ارزش دارایی مربوط باید شناسایی شود.[IAS 27. 24-25]

صورت های مالی واحد اصلی و شرکت های فرعی آن که در تهیه صورت های مالی تلفیقی استفاده می شوند، همگی باید در همان تاریخ گزارشگری تهیه شوند، مگر اینکه انجام آن غیرعملی باشد.[IAS 27. 26] اگر برای یک شرکت فرعی خاص غیرممکن باشد که صورتهای مالی خود را در همان تاریخی که واحد اصلی آن دارد تهیه کند، باید برای اثرات معاملات یا رویدادهای مهمی که بین تاریخهای صورتهای مالی واحد تجاری فرعی و شرکت اصلی رخ می دهد، تعدیلات صورت گیرد.. و در هیچ موردی نباید این تفاوت بیش از سه ماه باشد.[IAS 27. 27]

صورتهای مالی تلفیقی باید با استفاده از رویه های حسابداری یکسان برای معاملات مشابه و سایر رویدادها در شرایط مشابه تهیه شود.[IAS 27. 28]

منافع اقلیت باید در ترازنامه تلفیقی در داخل حقوق صاحبان سهام ارائه شود، اما جدا از حقوق صاحبان سهام شرکت اصلی. منافع اقلیت در سود یا زیان گروه نیز باید به طور جداگانه افشا شود.[IAS 27. 33]

در مواردی که زیان های مربوط به اقلیت از سهم اقلیت در حقوق صاحبان سهام شرکت فرعی مربوطه بیشتر باشد، مازاد بر آن و هر گونه زیان بیشتر قابل انتساب به اقلیت، به گروه تعلق می گیرد، مگر اینکه اقلیت تعهدی الزام آور داشته باشد و قادر به انجام آن باشد. خوب ضررهادر مواردی که زیان های اضافی توسط گروه متحمل شده باشد، اگر شرکت فرعی مورد نظر متعاقباً سود را گزارش کند، تمام این سودها تا زمانی که سهم اقلیت از زیان هایی که قبلاً توسط گروه جذب شده است بازیافت نشود، به گروه نسبت داده می شود.[IAS 27. 35]

واگذاری جزئی سرمایه گذاری در یک شرکت فرعی

حسابداری به حفظ یا از دست رفتن کنترل بستگی دارد:

• واگذاری جزئی سرمایه گذاری در یک شرکت فرعی در حالی که کنترل حفظ می شود. این به عنوان یک معامله حقوق صاحبان سهام با مالکان حساب می شود و سود یا زیان شناسایی نمی شود.
• واگذاری جزئی سرمایه گذاری در یک شرکت فرعی که منجر به از دست دادن کنترل می شود. از دست دادن کنترل باعث اندازه گیری مجدد باقیمانده نگهداری به ارزش منصفانه می شود. هرگونه تفاوت بین ارزش منصفانه و مبلغ دفتری سود یا زیان حاصل از واگذاری است که در سود یا زیان شناسایی می شود. پس از آن، IAS 28، IAS 31، یا IAS 39 را، در صورت اقتضا، در مورد دارایی باقیمانده اعمال کنید.

کسب سهام اضافی در شرکت فرعی پس از کنترل

کسب سهام اضافی در واحد تجاری فرعی پس از کسب کنترل، به عنوان معامله حقوق صاحبان سهام با مالکان به حساب می آید (مانند خرید «سهام خزانه»). سرقفلی دوباره اندازه گیری نمی شود.

صورتهای مالی جداگانه واحد اصلی یا سرمایه گذار در واحد تجاری وابسته یا تحت کنترل مشترک

در صورت های مالی فردی شرکت اصلی/سرمایه گذار، سرمایه گذاری ها در شرکت های تابعه، واحدهای تجاری وابسته، و واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک باید به حساب بیایند: [IAS 27. 37]

• به قیمت، یا
• مطابق با استاندارد حسابداری 39.

مادر/سرمایه گذار باید حسابداری یکسانی را برای هر دسته از سرمایه گذاری ها اعمال کند. سرمایه گذاری هایی که طبق IFRS 5 به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه بندی می شوند باید مطابق با آن IFRS حسابداری شوند.[IAS 27. 37] سرمایه گذاری های ثبت شده به بهای تمام شده باید به کمترین مبلغ دفتری و ارزش منصفانه منهای هزینه های فروش اندازه گیری شود. اندازه گیری سرمایه گذاری های حساب شده طبق استاندارد حسابداری 39 در چنین شرایطی تغییر نمی کند.[IAS 27. 38] زمانی که حق دریافت سود سهام واحد تجاری مشخص شد، واحد تجاری باید سود سهام یک واحد تجاری فرعی، واحد تحت کنترل مشترک یا واحد تجاری وابسته را در صورتهای مالی جداگانه خود در سود یا زیان شناسایی کند.[IAS 27. 38A]

افشای

افشاهای مورد نیاز در صورتهای مالی تلفیقی: [IAS 27. 40]

• ماهیت رابطه بین شرکت اصلی و شرکت فرعی زمانی که شرکت مادر به طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق شرکت های تابعه بیش از نیمی از حق رای را در اختیار نداشته باشد.
• دلایلی که نشان می دهد مالکیت مستقیم یا غیرمستقیم از طریق شرکت های تابعه، بیش از نیمی از حق رای یا بالقوه رای یک واحد سرمایه پذیر را کنترل نمی کند.
• تاریخ گزارشگری صورتهای مالی یک واحد تجاری فرعی زمانی که این صورتهای مالی برای تهیه صورتهای مالی تلفیقی استفاده می شود و در تاریخ گزارشگری یا برای دوره ای متفاوت از دوره اصلی شرکت اصلی است و دلیل استفاده از تاریخ گزارشگری متفاوتیا دوره، و
• ماهیت و میزان هرگونه محدودیت قابل توجه در توانایی شرکت های تابعه برای انتقال وجوه به شرکت اصلی در قالب سود نقدی یا بازپرداخت وام یا پیش پرداخت.

افشاهای مورد نیاز در صورتهای مالی جداگانه که برای شرکت اصلی که مجاز به تهیه صورتهای مالی تلفیقی است تهیه می شود: [IAS 27. 41]

• این واقعیت که صورتهای مالی صورتهای مالی جداگانه هستند. که از معافیت ادغام استفاده شده است. نام و کشور تأسیس یا محل اقامت واحد تجاری که صورتهای مالی تلفیقی آن مطابق با IFRS برای استفاده عمومی تهیه شده است. و آدرسی که صورتهای مالی تلفیقی قابل دستیابی است،
• فهرستی از سرمایه گذاری های قابل توجه در شرکت های تابعه، واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک، و شرکت های وابسته، از جمله نام، کشور تأسیس یا محل اقامت، نسبت سهام مالکیت و، در صورت متفاوت بودن، نسبت قدرت رأی گیری، و
• شرح روش مورد استفاده برای حسابداری سرمایه گذاری های فوق.

افشاهای مورد نیاز در صورتهای مالی جداگانه یک واحد تجاری اصلی، سرمایه گذار در واحد تجاری تحت کنترل مشترک، یا سرمایه گذار در واحد تجاری وابسته: [IAS 27. 42]