فرسودگی شغلی: اختلال و جانشینی

وقتی پسر جوانی بودم، والدینم خانواده ما را به پارک ملی یلوستون بردند. مدت کوتاهی پس از آتش سوزی های سال 1988 بود که نزدیک به 800000 هکتار (حدود 36 درصد از پارک) را سوزاند. زنده ترین خاطره من از آن سفر دیدن جنگل های سوخته بود که کیلومترها امتداد داشتند. من هنوز آن را در ذهن خود می بینم، دقیقاً همانطور که مونیکا جی ترنر بوم شناس آن را توصیف کرد:

«تنه های درختان سیاه شده منظره ای بد و به ظاهر متروک ایجاد می کنند.»

این نوع رویداد در اکولوژی به عنوان یک اختلال شناخته می شود. اختلالات وضعیت و مسیر یک اکوسیستم را تغییر می دهند و می توانند پویایی اکوسیستم را در آینده شکل دهند. این امر به ویژه در مورد اختلالات بزرگ، شدید و نادر است که توجه عمومی را به خود جلب می کند و درک ما از یک اکوسیستم را به چالش می کشد.

من می بینم که اختلال همه گیر COVID-19 باعث ایجاد آسیب ها و چالش های مشابهی برای اکوسیستم انسانی ما می شود. این اختلال بزرگ، شدید و نادر بوده است. از دست دادن کل سلامت جسمی، زندگی و معیشت ناشناخته و غم انگیز بوده است. مشابه منظره بد و به ظاهر متروک تنه درختان سوخته پس از آتش سوزی یلوستون، ما شاهد چشم انداز بد و به ظاهر متروک افراد سوخته پس از همه گیری هستیم.

فرسودگی شغلی ناشی از استرس طولانی مدت و زیاد است - نه فقط استرس شما، بلکه استرس در محیط اطراف شما. این شامل سه نوع اصلی کاهش است:

• فرسودگی: تحلیل رفتن منابع ذهنی، عاطفی و فیزیکی شما

• بدبینی: از بین رفتن ارتباط اجتماعی شما با دیگران و اعتقاد به آنها

• ناکارآمدی: کاهش باور شما نسبت به خودتان

به گفته گالوپ، فرسودگی شغلی در میان کارگران پیش از همه گیری افزایش یافته بود و اکنون به بالاترین حد خود رسیده است. در سطح جهان از هر 10 نفر هفت نفر گزارش می دهند که در حال مبارزه یا رنج هستند. قبل از همه گیری،

مجمع جهانی اقتصاد تخمین زده است که فرسودگی شغلی در حال حاضر 322 میلیارد دلار در سال به عنوان گردش مالی و بهره وری کمتر هزینه دارد. برای در نظر گرفتن این موضوع، یک پشته 322 میلیارد دلاری در اسکناس های 100 دلاری 205 مایل افزایش می یابد و تقریباً به مدار ایستگاه فضایی بین المللی می رسد. و مطمئناً هزینه در حال حاضر بالاتر است!

جانشینی

من از دوران کودکی سه بار به یلوستون برگشته ام - هر زمان حدود یک دهه از هم فاصله دارد. در طی آن دوره ، من شاهد چیزی معجزه آسا بوده ام: بازسازی جنگل. در ابتدا این یک فرش سبز نهال بود که در میان بقایای خاردار تنه های درختی ظاهر می شد. امروز ، این یک منظره سرسبز و پر رونق از کاج های Lodgepole است تا آنجا که چشم می بیند.

در اکولوژی این به عنوان جانشینی شناخته می شود. این فرایندی است که در آن یک جامعه طبیعی جدید جایگزین یک قدیمی است. جانشینی به دنبال یک اختلال بزرگ برای ایجاد اختلال در اکوسیستم پیچیده با تغییر اندک در ترکیب آن و فرصت های اندک برای گونه های جدید برای ایجاد خود ، چشمگیر است.

یکی از جنبه های آتش سوزی Yellowstone که من جذاب دیدم ، واکنش Pinecones Lodgepole بود. براساس سرویس ملی پارک های ملی ، یکی از دو نوع مخروط تولید شده توسط Lodgepole Pines ، که تقریباً 80 ٪ از جنگل های پارک را تشکیل می دهد ، سروتینوس است. مخروط های سرووتین تا زمانی که رزین آنها را آب بندی کند ، دانه های خود را آزاد نمی کند و به دمای حداقل 113 درجه فارنهایت (45 درجه سانتیگراد) نیاز دارد. این سازگاری به اطمینان حاصل می کند که بذرها پراکنده نشوند تا زمانی که آتش سوزی شرایطی را ایجاد کند که به نفع ایجاد نهال های کاج Lodgepole باشد: بستر کاهش یافته در کف جنگل و مقدار زیادی نور خورشید از طریق سایبان باز.

در مورد جانشینی پیروی از همه گیر و فرسودگی فراگیر ما ، من نمی دانم که بعد چه خواهد شد. من نمی دانم راه حل ها برای چنین فرسودگی گسترده ای خواهد بود. اما من در حال حاضر به روشی شبیه به بازسازی جنگل های کاج یلوستون الجپول در مورد آن فکر می کنم. من امیدوارم که طی سالهای و دهه های آینده نیز شاهد چیزی معجزه آسا باشیم. شاید اکنون ما اختلال کافی در راه های پیچیده خود داشته ایم. شاید در حال حاضر ما با تفکر جدید اکوسیستم انسانی خود را بذر می کنیم. شاید ما در حال ایجاد شرایط (پاک کردن "بستر" کافی از طبقه های خود و باز کردن "سایبان ها" خود به نور بیشتر آفتاب) باشیم که به روش های جدیدتر و سالم تر زندگی و کار می رسد.

ما جامعه ای در جستجوی بهبودی هستیم. به عنوان شروع ، ما به طور فزاینده ای مایل به صحبت در مورد بهزیستی و فرسودگی شغلی هستیم. ما شروع به یادگیری چگونگی گفتگوهای مناسب و دلسوز در مورد زندگی در خارج از کار می کنیم. به جای پرسیدن سهام ، "چگونه پیش می رود؟"و به سرعت در حال حرکت به سمت تجارت ، ما یاد می گیریم که بپرسیم ، "شما واقعاً چطور هستید؟"و بعد ساکت باشید و گوش دهید. ما به طور فزاینده ای به عنوان مدیران آگاه هستیم که مسئولیت اطمینان از انتظارات واقع گرایانه ، پشتیبانی و بار کاری قابل کنترل را داشته باشند. ما مایل هستیم که به جای بیشتر ، کمتر با کمتر انجام دهیم - این باور داشته باشیم که می توانیم مشکلات را از طریق تفریق بهتر از افزودن حل کنیم (از بین بردن ، به جای اضافه کردن پیچیدگی).

و در حالی که ما منتظر هستیم تا این روند جانشینی در سالهای آینده بازی کند ، در نظر داشته باشید که از مراقبت از دانشگاه آیووا برای خود و مدیریت فرسودگی برای کشف ایده ها برای مقابله با فرسودگی که اکنون تجربه می کنید ، بازدید کنید.

دکتر ایین کرافورد ، کالج تجارت تیپی

این مقاله در ابتدا آوریل 2022 به عنوان بخشی از "مباحث گرایش" در سلامت روان در وب سایت آیووا منتشر شد. از نسخه اصلی آن کوتاه شده است.