مسائل و روندهای فن آوری های یادگیری

فراخوانی در متن: یک دیدگاه مختصر تاریخی و نظری

دانشگاه مصطفی پولت بههسهیر

فراخوانی در متن: یک دیدگاه مختصر تاریخی و نظری

همانطور که به طور خلاصه توسط Warschauer و Healey (1998) ذکر شد ، رایانه ها از دهه 1960 در آموزش و پرورش و آموزش زبان استفاده شده اند. بیش از چهل سال است که چندین طبقه بندی برای توضیح چگونگی استفاده از فناوری ها در آموزش زبان و چگونگی تأثیر آنها تحت تأثیر یا تأثیر سایر زبان های دوم (SLA) یا تئوری های آموزشی وجود داشته است. برخی از محققان ، مانند لوی (1997) ، از دهه 1960 تا 1990 به طور انتخابی روی یادگیری زبان کمک شده به رایانه (CALL) متمرکز شدند. این به نظر می رسد از هر دهه از دهه 1960 به بعد ویژگی های قابل شناسایی دارد. Warschauer and Healey (1998) 30+ سال تاریخ را از دهه 1960 تا 1990 به سه مرحله تقسیم کرد: تماس رفتاری ، تماس ارتباطی و تماس یکپارچه. آنها در مقاله خود می نویسند ، "هر مرحله با سطح خاصی از فناوری و همچنین رویکرد آموزشی خاص مطابقت دارد" (ص 57).

همچنین می توان در چارچوب مدارس مختلف یادگیری ، استفاده آموزشی از فناوری را در چارچوب مدارس مختلف یادگیری قرار داد. Ally (2008) مدارس مختلف تفکر را در مورد یادگیری ، با شروع رویکرد رفتاری ، و سپس ادامه با روانشناسی شناختی و ساختگرایی ، ذکر می کند و سرانجام یک نظریه اخیراً پیشنهادی ، اتصال گرایی را توضیح می دهد.

با توجه به همه این دسته بندی ها ، صرف نظر از این که آنها مبتنی بر زمان ، نظریه پردازان یا مدارس فکری باشند ، آنچه بدیهی است این است که تماس از مدارس مختلف فکری سود برده و بر اساس برخی از اختراعات فن آوری یا نوآوری های حاصل از آن توسعه یافته استدهه از اولین استفاده از رایانه ها در آموزش زبان. حتی امروز ، می توان مشاهده کرد که چگونه تدریس زبان تحت تأثیر برخی از رویکردهای آموزشی در میان فن آوری های مکرر نوظهور قرار می گیرد. البته این رشته از آن زمان تاکنون مسیری طولانی را طی کرده است که ترکیبی از تئوری و فناوری آموزش و پرورش دو محرک اصلی تغییر در ارتباط است (جارویس و آشیلوس ، 2013). بنابراین ، این رویکردهای فراخوانی با توجه به هر دهه نوآوری دیجیتال و مدارس خاص یادگیری توضیح داده می شود.

فراخوان رفتارگرایانه

اول از همه ، مکتب تفکر رفتارگرایانه ، تحت تأثیر Thodike (1913) ، Pavlov (1927) و Skier (1974) ، فرض می کند که یادگیری یک تغییر در رفتار قابل مشاهده است که ناشی از محرک های خارجی در محیط است. تماس رفتاری ، که در دهه 1950 تصور شد و در دهه 1960 و 1970 اجرا شد ، توسط مدل یادگیری رفتارگرایانه آگاه است ، و این شیوه فراخوانی دارای مته های زبان تکراری است که از آن به عنوان مته و عملی یاد می شود (یا به طور جدی ، به عنوان "دریل-"و کشتار ") (Warschauer & Healey ، 1998). لوی (1997) با اشاره به این بازه زمانی ، فکر می کند که نظریه تجربی در آموزش زبان غالب است که توسط استرن (1983) به عنوان "شنوایی گرایی آموزشی ، از نظر روانشناختی ، از نظر زبانی ، از نظر ساختاری گرایی" توصیف می شود.

تماس ارتباطی

مرحله بعدی ، تماس ارتباطی ، در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 پدیدار شد ، در همان زمان که رویکردهای رفتاری به آموزش زبان در سطح نظری و آموزشی رد می شدند و هنگامی که رایانه های شخصی جدید امکان بیشتری برای کارهای فردی ایجاد می کردند (Warschauer & Healey ، 1998). Warschauer و Healey در ادامه اظهار داشتند که تماس ارتباطی با تئوری های شناختی مطابقت دارد ، که تأکید می کند که یادگیری فرایندی برای کشف ، بیان و توسعه است. نظریه پردازان شناختی ، یادگیری را یک فرایند داخلی می دانند و ادعا می کنند که مقدار آموخته شده به ظرفیت پردازش یادگیرنده ، میزان تلاش صرف شده در طی فرآیند یادگیری و عمق پردازش بستگی دارد (آلی ، 2008). در نتیجه ، به جای مجموعه ای از نسخه های بهینه برای آموزش زبان که در دهه های 1950 و 1960 مورد استفاده قرار گرفت ، دیدگاه ها به طرز چشمگیری نشان می داد که پیچیدگی آموزش و یادگیری زبان و ویژگی ها و نیازهای یادگیرنده فرد را منعکس می کند (لوی ، 1997). لوی (1997) با بیان اینکه به ویژه روشهای جدید در این دوره ظاهر می شود ، ادامه می یابد و این روش ها و تکنیک های نسبتاً انسان گرایانه کل شخص ، احساسات و بعد عاطفی را درگیر می کند. برای نشان دادن ، تعدادی از این روشها یادگیری زبان جامعه ، پاسخ فیزیکی کامل و بعداً به عنوان یک رویکرد دور از زمان ، آموزش زبان ارتباطی بودند. آنچه واقعاً عجیب است این است که تعداد کمی از این رویکردها یا روشها تأکید آگاهانه ای بر آموزش با فناوری در این دوره دارند ، اگرچه ، همانطور که توسط لوی (1997) بیان شده است. رایانه های شخصی مانند Apple II و سپس رایانه های شخصی مایکروسافت معرفی شدند. بارزترین دلیل این امر باید محدودیت هایی مانند دسترسی و قیمت مناسب این دستگاه ها باشد که هنوز هم امروز برای فناوری های نوظهور مسئله ای است. با توجه به آنچه در این مرحله تماس با رایانه انجام می شد ، تمرکز آن چندان روی آنچه دانش آموزان با دستگاه انجام می دادند نبود ، بلکه کاری بود که آنها هنگام کار در رایانه با یکدیگر انجام می دادند یا با یکدیگر انجام می دادند (Warschauer & Healey ، 1998).

تماس یکپارچه

اگرچه در اوایل دهه 1980 شاهد رونق فراخوانی بود ، اما بیشتر به دلیل معرفی و در دسترس بودن گسترده میکرو رایانه های ارزان قیمت ، برنامه نویسان معلم زبان و پردازش کلمات در ریزپردازان (لوی ، 1997). در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 ، منتقدین خاطرنشان كردند كه این رایانه هنوز هم به صورت موقت مورد استفاده قرار می گیرد و از هم جدا می شود (Warschauer & Healey ، 1998). از این رو ، حرکتی به سمت نظریه سازنده گرایانه انجام شده است ، و ادعا می کند که زبان آموزان با توجه به واقعیت شخصی خود ، اطلاعات و جهان را تفسیر می کنند ، که آنها را با مشاهده ، پردازش و تفسیر می آموزند و سپس اطلاعات را به دانش شخصی تبدیل می کنند (آلی ، 2008)وادپس از آن ، رویکردهای مبتنی بر کار ، مبتنی بر پروژه و محتوا ، همه به دنبال ادغام زبان آموزان در محیط های معتبر و همچنین ادغام مهارت های مختلف یادگیری و استفاده از زبان بودند ، که منجر به دیدگاه جدیدی در مورد فناوری و یادگیری زبان ، تماس یکپارچه شد(Warschauer & Healey ، 1998).

انتقاد از سه مرحله تماس

با توجه به سه مرحله فراخوانی که به طور مشهور توسط Warschauer و Healey (1998) مشخص شده است ، Bax (2003) چندین انتقاد را علیه آنها ارائه می دهد ، و با سه دسته جدید ، "محدود ، باز و یکپارچه تماس گرفته شده است." Bax ادعا می کندکه مراحل ورشو و هیلی متناقض است که نامگذاری گمراه کننده است. او استدلال می کند که نه تماس رفتاری و نه تماس ارتباطی مطابق با ستون ها و مرزهای مکتب رفتاری یادگیری و آموزش زبان ارتباطی است. علاوه بر این ، وی علاوه بر نامگذاری ، نیاز به ارزیابی مجدد مراحل در دوستیابی آنها را تأکید می کند. بر اساس تجدید نظر توسط Bax (2003) ، تماس محدود به عنوان یک رویکرد به جای یک مرحله ترجیح داده می شود ، اما هنوز هم شبیه به تماس رفتاری Warschauer و Healey به استثنای خود این اصطلاح است. رویکرد دوم Bax ، تماس آزاد ، بر خلاف تماس ارتباطی Warschauer و Healey ، از دهه 1980 تا اوایل قرن بیست و یکم ادامه داشت. رویکرد فراخوان باز به عصری اشاره دارد که در آن در تمام ابعاد بازخورد-از بازخورد داده شده به دانش آموزان ، به انواع نرم افزار ، به نقش معلم باز است (Bax ، 2003). ویژگی اصلی این رویکرد در دسترس بودن وب و دموکراتیک سازی بیشتر در مورد استفاده از رایانه ها و فناوری است. بر خلاف Warschauer و Healey (1998) ، Bax اصرار دارد که تماس یکپارچه هنوز در اوایل دهه 2000 هنگام نگارش مقاله وجود نداشته است (2003). این کاملاً قابل درک است وقتی تصور می شود که تماس یکپارچه یا تماس یکپارچه نیاز به یکپارچه سازی کامل رایانه ها و فناوری در آموزش و حتی یک دوره "عادی سازی" دارد ، که از نظر باکس (2003) ، به "مرحله ای که یک فناوری است ، اشاره داردنامرئی است ، حتی به سختی به عنوان یک فناوری شناخته می شود ، که در زندگی روزمره به آن اعطا می شود. »(ص 23). آنچه در اینجا لازم به ذکر است این واقعیت است که خود بحث و تلاش برای درک اینکه تماس و در حال حاضر چه بوده است و در حال حاضر برای ایجاد یک نقش کاملاً مناسب برای رایانه ها در آموزش و یادگیری زبان کاملاً مهم است. علاوه بر این ، همانطور که Bax (2003) استدلال می کند ، با فرض اینکه به طور کلی ما در یک مرحله تماس یکپارچه قرار داریم ، ممکن است که هر موسسه و کلاس نیز ویژگی های تماس باز و حتی محدود را نشان دهند.

وضعیت فعلی تماس و فناوری آموزشی

در حال حاضر ، یک تئوری اخیراً در حال بحث و گفتگو نیز وجود دارد (داونز ، 2006 ؛ زیمنس ، 2004) که به عنوان "اتصال گرایی" خوانده می شود ، و این ادغام اصول است که توسط هرج و مرج ، شبکه ، پیچیدگی و نظریه های خود سازماندهی می شود. بر اساس اتصال گرایی ، که در آغاز توسعه آن است ، تغییر محیط ، نوآوری ، تغییر در رشته و در رشته های مرتبط همه نشان می دهد که زبان آموزان باید آنچه را که در گذشته آموخته اند ، بیاموزند و یاد بگیرند که چگونه اطلاعات جدید را بیاموزند و ارزیابی کنندواد

با توجه به اطلاعات ارائه شده تا کنون در این مقاله ، بدیهی است که از ابتدای نخستین زمان فراخوانی به امروز ، تغییرات چشمگیری رخ داده است. این تغییرات در چندین زمینه متنوع اما مکمل رخ داده است: از معلمان گرفته تا زبان آموزان. نیاز به هدف دارد ؛رسانه به محتوا ؛مواد به محیط یادگیری ؛و اجرای برای ارزیابی. با در نظر گرفتن این زمینه ها ، چند نکته قابل توجه وجود دارد که می توانید در مورد فناوری آموزشی ، تماس و مدارس فکری با تمرکز بر زبان آموزان و معلمان تأکید کنید: