شناسایی و اندازه گیری بازده سرمایه گذاری برای سیستم طراحی خود.

با توجه به ماهیت خود ، یک سیستم طراحی محصولی است که در خدمت محصولات است. این محصولی است که کارکنان داخلی شما به طور مستقیم از آن استفاده می کنند و کاربران نهایی شما به صورت مجازی از آن استفاده می کنند.

یک سیستم طراحی موفق شرکت ، ویژگی های منسجم و مقیاس پذیر را به روشی ارائه می دهد که هم برای طراحی و هم برای توسعه کارآمد باشد. این یک تلاش جامع در زمینه سرمایه گذاری در زیرساخت ها ، فرآیند ، حاکمیت و مردم است-و این ماده اساسی برای رقابت در یک بازار دیجیتال در حال تحول است.

یک سیستم طراحی یک منبع حقیقت برای طراحی محصول ، فرآیند و حاکمیت است. این موتور است که با اجازه دادن به تیم ها برای اجرای و ارائه تجربیات به مشتریان ، نوآوری را کاتالیز می کند.

یک سیستم طراحی موفق و سطح شرکت دارای:

• یک منبع هماهنگ حقیقت بین دارایی های طراحی و کد تولید
• فرآیند و حاکمیت برای مدیریت تغییر و آزمایش
• پاسخگویی و سخت گیری برای اطمینان از طراحی و اثر کد
• مهندسی و طراحی خرید: هم مهندسین و هم طراحان در صورت امکان از اجزای سیستم شده استفاده می کنند
• پشتیبانی کامل اجرایی و خرید شرکت

ذاتاً یک سیستم طراحی بسیار پیچیده است. برای درست کردن آن ، به زمان ، سرمایه گذاری ، تخصص و تکرار قابل توجه نیاز دارد. بنابراین ، به عنوان یک مدیر اجرایی ، چگونه سرمایه گذاری را توجیه می کنید؟چگونه می توانید سطح تلاش ، جدول زمانی و ساختار پاسخگویی را به طور دقیق به طور دقیق دامن بزنید؟

و پس از اجرای سیستم ، موفقیت را چگونه می سنجید؟

1. افزایش راندمان و اثربخشی توسعه محصول 25 ٪

در اساسی ترین سطح خود ، توسعه محصول ترجمه طراحی قصد به تجربیات محصول زنده است. این توانایی ارائه ارزش به مشتریان خود است و از این رو ارزش افزایش ارزش کسب و کار خود را بدست می آورید.

یک شرکت بدون سیستم غالباً یک فرآیند توسعه محصول ناکارآمد و ناکارآمد خواهد داشت. چرا این است؟

به طور معمول ، شرکت های بی سیستم دارای چندین تیم محصول هستند که با استفاده از سبک و الگوهای تعامل ، تجربیات و معماری را طراحی و معماری می کنند. این دو مشکل بزرگ ایجاد می کند:

• طراحان به جای تجربیات مشتری باید بر ایجاد عناصر سفارشی و ظریف تمرکز کنند.
• توسعه دهندگان مجبورند عناصر یک طرفه را بازآفرینی کنند و نسخه های مختلفی از هر عنصر را حفظ کنند-قابلیت استفاده مجدد را دشوار می کند.

با هم ، این مشکلات به طور قابل توجهی توانایی تیم شما در ارائه تجربیات مشتری را کند می کند.

با داشتن یک سیستم طراحی مؤثر ، طراحان می توانند با استفاده از بلوک های ساختمانی سیستماتیک و الگوهای ایجاد شده ، بر روی ساخت تجربیات جدید و نوآورانه مشتری تمرکز کنند. به همین ترتیب ، توسعه دهندگان می توانند از این بلوک ها برای ساختن تجربیات استفاده مجدد کنند و به آنها امکان می دهند روی عملکرد ویژگی ها تمرکز کنند و نه پیکسل.

با رفتن از سیستم به سیستم ، یک سیستم طراحی موفق باید حداقل 25 ٪ (زمان و پول) را با افزایش بازده با بالغ شدن سیستم ، کارایی و اثربخشی توسعه محصول شما را افزایش دهد. این متریک همچنین با کاهش تعداد اشکالات رابط کاربری تولید در مورد اثربخشی محصول اعمال می شود.

با رفتن از سیستم به سیستم ، یک سیستم طراحی موفق باید حداقل 25 ٪ (زمان و پول) را با افزایش بازده با بالغ شدن سیستم ، کارایی و اثربخشی توسعه محصول شما را افزایش دهد.

در حالی که 25 ٪ معیار علمی نیست ، اما از تجربیات من در ساخت و اجرای سیستم های طراحی ناشی می شود. این سود کارآیی همچنین فرض می کند که تیم شما برای پشتیبانی از چنین سیستمی در زیرساخت های مناسب سرمایه گذاری کرده است ، و این که پشته فناوری شما به طور غیرقانونی مانع از اجرای سیستم طراحی (از دیدگاه کد) نمی شود.

می توانید از این شاخص ها برای اندازه گیری در برابر معیار 25 ٪ استفاده کنید:

• نتایج قبل و بعد از بررسی: اغلب ، درک سرعت و کارآیی هنوز هم باعث افزایش روحیه و بهره وری می شود ، حتی اگر ویژگی ها لزوماً 25 ٪ سریعتر تحویل داده نشوند. یک بررسی ساده می تواند سرعت درک شده تحویل را با گذشت زمان اندازه گیری کرده و داده های کیفی را جمع کند تا به روشن شدن درک و دلایل اساسی کمک کند.
• سرعت ردیابی مدیریت JIRA/پروژه: حتی اگر بسیاری از عوامل (عملکردهای فناوری ، زمان سال ، منابع) سرعت تأثیرگذاری برای تکمیل داستان ها/بلیط ها ، می تواند به مقایسه یک تکمیل سرعت قبل از سرعت برای داستانهایی با وزن و اندازه های مشابه کمک کند. به عنوان مثال ، یک ویژگی قبل از سیستم 8 نقطه برای طراحی و توسعه 6 هفته طول کشید ، اما یک ویژگی مشابه پس از سیستم 8 امتیاز برای طراحی و توسعه 4 هفته طول کشید.
• اشکالات/پیشرفت های ویژگی: در حالی که اشکالات اجتناب ناپذیر است ، استفاده مجدد از اجزای آزمایش شده با تولید باید اشکالات کمتری نسبت به ساختن چیزی از ابتدا داشته باشد. اندازه گیری تفاوت در گزارش های اشکال از قبل و بعد از یک سیستم می تواند به اندازه گیری اثربخشی مؤلفه کمک کند.

2. تجربه های مشتری منسجم محصولات بادوام و مقیاس پذیر را فعال می کنند

توانایی مقیاس بندی ویژگی ها و محصولات برای رشد با عملکرد بالا و تنوع محصول ضروری است. در عجله برای ایجاد تجربیات جدید ، شرکت های بدون سیستم غالباً پشته های طراحی متفاوت (کتابخانه های واگرا ، پشته های فناوری و فرآیندها) را برای ارائه تجربیات جدید در اسرع وقت به هم می رسانند.

با این حال ، این عجله اغلب منجر به تجربیات جدا شده می شود: نحوه تعامل مشتری شما با محصول با محصول B. به طور مشابه ، نحوه ساخت طراحان و توسعه دهندگان شما برای محصول از محصول B جدا می شود. این دو نقطه از اصطکاک قابلیت استفاده را ایجاد می کند:

• بازگرداندن و سوئیچینگ زمینه: مشتریان شما مجبورند الگوهای تعامل محصول شما را از آنجا که از محصول به محصول یا ویژگی به ویژگی دیگر تغییر می دهند ، بازگردانند. این اصطکاک غیر ضروری را ایجاد می کند ، که باعث ناامیدی و نابودی می شود. تعامل با یک محصول ذاتاً یک تجربه احشایی است ، بنابراین حتی اصطکاک جزئی بیشتر برجسته تر می شود هرچه کسی با یک محصول در تعامل باشد. به عنوان مثال ، اگر محصول A از نماد "فیلتر" متفاوتی نسبت به محصول B استفاده کند ، کاربر نمی تواند هزینه آموخته شده را از محصول A به محصول B منتقل کند. کاربر اکنون باید به جای یک ، دو الگوی تعامل را به خاطر بسپارد. این را 100 برابر کنید و اصطکاک قابل توجهی را معرفی کرده اید. به همین ترتیب ، طراحان و توسعه دهندگان که تیم ها را تغییر می دهند یا از محصول A به B تغییر می دهند ، باید فرآیندهای جدید و کتابخانه های الگوی را دوباره زنده کنند - که باعث افزایش زمان و خستگی می شود ، در حالی که بر روحیه تأثیر منفی می گذارد.
• اطلاعات جدا شده و معماری ویژگی: با توجه به ماهیت آنها ، الگوهای طراحی سیستماتیک به طور کلی برای مقیاس ساخته می شوند. آنها به منظور قرار دادن موارد و مضامین مختلف استفاده می شوند و با تکامل محصول و ویژگی ، تکامل می یابند. اگر چندین محصول با استفاده از مؤلفه ها یا الگوهای بسیار سفت و سخت داشته باشید ، ویژگی ها و مضامین جدید ذاتاً پارادایم طراحی را می شکنند. برای لحظه ای در نظر بگیرید که ما یک برنامه وب با یک جدول داده ایجاد کردیم که به راحتی از 30 سوابق پشتیبانی می کند. مشتریان اولیه ما که فقط 10-20 سوابق داشتند ، کاملاً توسط این مورد استفاده اولیه پشتیبانی می شدند. با این حال ، فرض کنید ما اکنون توانستیم محصول را با یک سوابق 100 یا 1000 از مشتری به جمعیتی جدید مشتری تبدیل کنیم. اگر از یک جدول داده های سیستماتیک استفاده کردیم ، می توانیم راحت تر رابط کاربری را برای افزایش سوابق در نظر بگیریم ، بدون اینکه به کاربران یک الگوی جدول جدید (یا آموزش طراحان/توسعه دهندگان را آموزش دهیم که چگونه آن را دوباره جستجو کنند). ما همچنین نیازی به پشتیبانی از دو معماری ویژگی های مختلف نداریم: یکی برای کاربران ساده و دیگری برای کاربران پیچیده.

در عجله برای ایجاد تجربیات جدید ، شرکت های بدون سیستم غالباً پشته های طراحی متفاوت (کتابخانه های واگرا ، پشته های فناوری و فرآیندها) را برای ارائه تجربیات جدید در اسرع وقت به هم می رسانند.

یک سیستم طراحی موفق با ارائه کتابخانه ای از اجزای وب/بومی مقیاس پذیر ، با موضوع و قابل توسعه ، نیازهای آینده را پیش بینی می کند. این بدان معناست که شما ممکن است هرگز نیازی به طراحی مجدد کامل فقط برای تهیه یک ویژگی جدید نداشته باشید.

البته ، زمانی فرا می رسد که می خواهید مجدداً مجموعه محصولات خود را مجدداً مورد بررسی قرار دهید. اینجاست که مضامین بازی می شوند. مؤلفه ها باید بتوانند بدون تغییر در رابط کامل ، بتوانند تغییرات مضامین را انعطاف پذیر و در آن قرار دهند. برای مشتریان شما ، این طرح ممکن است کاملاً جدید به نظر برسد ، اما در داخل ، بخش عمده ای از کد اساسی یکسان است.

اجزای سیستم طراحی باید بدون نیاز به تیم های خود برای بازپرداخت رابط کامل ، قادر به انعطاف پذیری و قرار دادن تغییرات مضامین باشند - به محصول (های) شما اجازه می دهد تا احساس انسجام را حفظ کنند ، حتی در حالی که به سرعت مقیاس می شوند.

شما می توانید انسجام را از چند طریق اندازه گیری کنید:

• درصد اجزای مشترک بین صفحه یا بین محصولات - آیا دکمه اصلی محصول همان دکمه اصلی محصول B است؟دکمه ها را می توان به طور متفاوتی مضمون کرد ، اما آیا آنها از همان کتابخانه زیربنایی استفاده می کنند؟
• نقشه برداری از پایان به پایان سفر - جریان های کار مورد استفاده مشابه را در محصول A و محصول B دوباره ایجاد کنید و انسجام الگوی تعامل بین این دو را اندازه گیری کنید. به عنوان مثال، سعی کنید رمز عبور حساب را در محصول A تغییر دهید و سپس رمز عبور را در محصول B تغییر دهید. آیا این تجربیات متفاوت هستند؟جایی که؟چگونه؟چرا؟

بردارید

سرمایه گذاری در یک سیستم طراحی سازمانی به تدریج در طول زمان بازدهی بیشتری را به همراه خواهد داشت. با این حال، اقدامات برای موفقیت باید هر چه زودتر اجرا شود تا سیستم موفق شود. این معیارها به هدایت چشم انداز، فرآیند و زیرساخت مورد نیاز برای اجرای یک سیستم طراحی در مقیاس کمک می کند.

این معیارها همچنین به کاهش فلج طراحی کمک می کند. یک سیستم طراحی نباید یک تمرین راهنمای سبک باشد. اگر تیم های شما بیش از حد روی رنگ ها و تفاوت های ظریف تمرکز می کنند، در این صورت تصویر سیستمی بزرگ تر را از دست می دهند و شما بازگشت سرمایه مورد انتظار را دریافت نخواهید کرد.

یک سیستم طراحی موفق شرکت ، ویژگی های منسجم و مقیاس پذیر را به روشی ارائه می دهد که هم برای طراحی و هم برای توسعه کارآمد باشد. این یک تلاش جامع در زمینه سرمایه گذاری در زیرساخت ها ، فرآیند ، حاکمیت و مردم است-و این ماده اساسی برای رقابت در یک بازار دیجیتال در حال تحول است.