روند بازگشت به مدرسه: چرا دولت ها باید بیشتر در مهارت های افراد سرمایه گذاری کنند

یکی از بزرگترین مزایای اقتصادی مدرسه ، درآمد بازار کار است. برای بسیاری از افراد ، آموزش و تجربه تنها دارایی آنهاست. به همین دلیل من معتقدم که دانستن مزایای اقتصادی سرمایه گذاری در مدرسه بسیار مهم است.

نرخ بازده با ارزش درآمد طول عمر با ارزش خالص فعلی هزینه های آموزش برابر است. برای توجیه سرمایه گذاری ، بازده باید مثبت و بالاتر از گزینه جایگزین باشد. برای فرد ، هزینه های وزن و مزایا به معنای سرمایه گذاری است تا زمانی که نرخ بازده بیش از نرخ تخفیف خصوصی باشد.

جایی که بازگشت به مدرسه بالاترین و پایین ترین است

نرخ خصوصی جهانی بازده به مدرسه برای هر سال تحصیل 10 ٪ است. این تخمین های اخیر از داده های 139 اقتصاد ناشی می شود. بازده در کشورهای جنوب صحرای آفریقا ، یعنی در اتیوپی ، آفریقای جنوبی و تانزانیا بالاترین است.

بازده در خاورمیانه و شمال آفریقا کمترین است. در حالی که رابطه بین مدرسه و درآمد لزوماً دلالت بر علیت ندارد ، شواهدی از آزمایشات طبیعی برای افزایش مدرسه تأیید می کند که تأثیر توانایی و عوامل مرتبط با آن تأثیر قابل توجهی در نتایج عمومی برای بازده به آموزش ندارد. من معتقدم که مدرسه در واقع مهارتهایی را که باعث افزایش بهره وری می شود ، ایجاد می کند. افزایش درآمد نیز به دلیل افزایش بهره وری ناشی از سرمایه گذاری در سرمایه انسانی است.

کاهش متوسط در بازگشت به مدرسه

گرچه با افزایش عرضه مدرسه در یک کشور ، بازده به مدرسه کاهش می یابد ، اما آنها تمایل دارند که با گذشت زمان فقط به طور متوسط کاهش یابد. در حقیقت ، آنها در یک دهه معین بیش از دو درصد کاهش نمی یابند و اخیراً بسیار کمتر از آن.

با استفاده از داده های جهانی ، نشان داده شده است که بازده به مدرسه با گذشت زمان به میزان قابل توجهی کاهش یافته است ، اما با سرعت بسیار کندتر از آنچه با گسترش در مدرسه رخ داده است ، به ویژه از اواخر دهه 1990. در حالی که عرضه مدرسه از سال 1980 تقریباً 50 درصد در سراسر جهان گسترش یافته است ، بازده به مدرسه تنها با 3. 5 درصد امتیاز یا 0. 1 درصد در سال کاهش یافته است. در همین زمان ، میانگین طول تحصیل بیش از سه سال یا دو درصد در سال در سراسر جهان افزایش یافته است. به طور متوسط ، یک سال دیگر مدرسه منجر به کاهش بازده به مدرسه با یک درصد می شود.

جنسیت و بازگشت به مدرسه

بازده به مدرسه برای زنان در تمام سطوح مدرسه بیشتر است. نرخ کلی بازده به سال تحصیلی دیگر برای زنان 12 درصد و فقط 10 درصد برای مردان است. در سطح دبستان ، بازده تقریباً یکسان است. در سطح ثانویه و سوم ، بازده ها واگرایی می شوند و بازده بیشتری برای زنان در سطح ثانویه و سوم دارند.

در یک معکوس خیره کننده ، بازده خصوصی به آموزش دانشگاه اکنون بالاتر از بازده به دوره ابتدایی است

بازده به دوره ابتدایی بالاتر از 10 درصد است و قبل از پرش به 15 درصد در سطح سوم ، به شدت در سطح ثانویه به بیش از هفت درصد کاهش می یابد. با این وجود ، بازده در جنوب صحرای آفریقا در همه سطوح بیشتر است.

تغییرات در منطقه وجود دارد: بازده زیادی به دوره ابتدایی در خاورمیانه و شمال آفریقا (به ویژه برای زنان) وجود دارد ، در حالی که بازده به Tertiary کم است. بازگشت به دوره ابتدایی در آسیای جنوبی به طرز شگفت آور کم است.

تا حدودی ، تأثیر آموزش ابتدایی ممکن است با افزایش آموزش اجباری هدایت شود. یعنی با توسعه و گسترش سیستم های آموزش و پرورش کشورها ، دبستان اجباری و جهانی می شود ، تخمین بازده به آموزش و یا غیرممکن بودن آنها را دشوار یا غیرممکن می کند ، یا مقایسه آنها با کارگران مسن که ممکن است به دلایل دیگر دستمزد کمتری داشته باشند.

نرخ بازده اجتماعی در کشورهای با درآمد پایین تر که مقدار تحصیلات کمرنگ تر است ، بیشتر است.

در حالی که بزرگترین تغییر در الگوهای مشاهده شده این است که بازده خصوصی به آموزش ابتدایی دیگر بالاترین نیست ، برآوردهای بازده اجتماعی نیاز به نتیجه گیری های ظریف را نشان می دهد. در کشورهای با درآمد متوسط بازده کم به آموزش ابتدایی وجود دارد زیرا آموزش ابتدایی به اکثر جمعیت رسیده است. همچنین ممکن است به معنای این باشد که با توجه به پوشش جهانی آموزش ابتدایی آموزش ابتدایی در این کشورها ، جایی برای گسترش بیشتر این سطح از مدرسه وجود ندارد. در عوض ممکن است منطقی باشد که سرمایه گذاری در کیفیت آموزش ابتدایی را افزایش دهد.

نرخ بازده به مدرسه بسیار بالاتر از هر سرمایه گذاری جایگزین است

برای فرد ، سرمایه گذاری در مدرسه ، که بازده مثبتی دارد و بالاتر از هر گزینه جایگزین است ، منطقی است. این شامل اوراق قرضه دولتی ، سهام ، سپرده های بانکی و سرمایه گذاری در مسکن است. همچنین برای دولت ها برای سرمایه گذاری در آموزش و پرورش معقول است ، زیرا بازده اجتماعی نیز بیشتر از گزینه های دیگر از جمله سرمایه گذاری در دارایی های فیزیکی است.

الگوی بازده به آموزش و پرورش دارای چندین پیامدهای سیاست است

اولین مورد این است که نیاز مداوم به تمرکز سرمایه گذاری عمومی بر روی فقرا وجود دارد. بازده به دوره ابتدایی ممکن است کاهش یابد زیرا کیفیت ضعیف است. اگر کیفیت ضعیف باشد ، دسترسی به سطح ثانویه و سوم برای فقرا کاهش می یابد و بازده بالاتر در سطح سوم منجر به رشد نابرابری می شود. با تمرکز بر بازده اجتماعی به آموزش ، آموزش ابتدایی اولویت سرمایه گذاری در کشورهای کم درآمد است و به دنبال آن ثانویه و سوم در این ترتیب.

پیامد دوم سرمایه گذاری در کیفیت آموزش است. تمرکز بر آموزش ابتدایی بر دسترسی تأکید شده و توجه کافی به سمت کیفیت نرفته است. دسترسی به آموزش ابتدایی طی چند دهه گذشته به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.

برای گسترش دسترسی و کیفیت در سطح ثانویه ، ممکن است برای رسیدن به فقرا در مناطق از راه دور و روستایی به مدلهای مالی جایگزین نیاز باشد. برای افزایش ثبت نام در اقلیت های قومی و مردمان بومی در برخی از کشورها ، مانند آموزش دو زبانه یا حالت های تحویل ساخته شده ، ممکن است اقدامات ویژه ای لازم باشد.

هزینه بسیار بالاتر برای آموزش متوسطه ، به ویژه در سطح بالا ، ممکن است نیاز به استفاده از مشارکت های دولتی و خصوصی داشته باشد-به عنوان مثال ، پیوندهای صنعت برای شکل گیری مهارت ها و مدارس منشور برای رسیدن به فقیر و محروم ، برای تشویق ثبت نام برای تکمیل ثانویه.

پیامد سوم این است که آموزش عالی باید گسترش یابد. بازده بالا به سیگنال سوم مبنی بر اینکه دانشگاه یک سرمایه گذاری خصوصی خوب است. بازپرداخت هزینه های منصفانه ، عادلانه ، پایدار در سطح دانشگاه ضروری است. تفاوت بین نرخ بازده خصوصی و اجتماعی ، به ویژه برای آموزش عالی ، خواستار مکانیسم های نوآورانه تأمین مالی است که دسترسی و تقاضای مؤثر برای ثبت نام ، به ویژه در بین فقرا را گسترش می دهد. چنین مکانیسم هایی ممکن است شامل موارد زیر باشد اما محدود به: بازیابی هزینه انتخابی ، وام های احتمالی درآمد و قراردادهای سرمایه انسانی نیست.

آیا می توانید به سیاست های دیگری فکر کنید که می تواند بازده تحصیل در کشور خود را بهبود بخشد؟در بخش نظرات زیر به اشتراک بگذارید.

اطلاعات بیشتری در مورد آموزش گروه بانک جهانی در توییتر و فلیپ بورد کسب کنید.