تجزیه و تحلیل نرخ بازده سرمایه گذاری

دو پایه ارزیابی که شامل مفهوم پایگاه سرمایه گذاری در تجزیه و تحلیل است ، ROI (بازده سرمایه گذاری) و RI (درآمد باقیمانده) است.

بازده سرمایه گذاری (ROI)

بخشی که دارایی زیادی دارد معمولاً بیشتر از یک بخش که دارایی کمی دارد ، به معنای مطلق درآمد بیشتری کسب می کند. بنابراین ، یک شرکت نمی تواند از مقادیر مطلق درآمد قطعه ای برای مقایسه عملکرد بخش های مختلف استفاده کند. برای اندازه گیری اثربخشی نسبی بخش ها ، یک شرکت ممکن است از بازده سرمایه گذاری (ROI) استفاده کند ، که بازده (درآمد) را به عنوان درصدی از دارایی های شاغل (سرمایه گذاری) محاسبه می کند. فرمول ROI:

به عنوان مثال ، بخشی که 500000 دلار در یک سرمایه گذاری 5،000،000 دلار درآمد دارد ، دارای ROI 10 ٪ (500،000 دلار /5،000،000 دلار) است. بازده سرمایه گذاری به عنوان درصد گزارش شده است. بازده سرمایه گذاری به این معنی است که ما برای هر دلار سرمایه گذاری چقدر درآمد ایجاد می کنیم. در این مثال ، ROI 10 ٪ بود به این معنی که شرکت با هر 1 دلار سرمایه گذاری 10 سنت کسب می کند. برای نشان دادن تفاوت بین استفاده از مقادیر مطلق و استفاده از درصد در ارزیابی عملکرد یک بخش ، داده های موجود در جدول زیر را برای یک شرکت با سه بخش در نظر بگیرید.

هنگام استفاده از دلارهای مطلق درآمد برای ارزیابی عملکرد ، به نظر می رسد که بخش B دو بار و همچنین بخش C انجام می شود. با این وجود ، با استفاده از ROI برای ارزیابی بخش ها نشان می دهد که بخش C واقعاً بهترین (25 ٪) را انجام می دهد ، بخش B بعدی است (20 ٪) ، و بخش A بدترین (10 ٪) را انجام می دهد. بنابراین ، ROI یک شاخص مفیدتر از عملکرد نسبی بخش ها از درآمد مطلق است.

این ویدیو بازده مفهوم سرمایه گذاری را خلاصه می کند. روی 3 مرحله اول ذکر شده در فیلم تمرکز کنید.

تعیین پایگاه سرمایه گذاری مورد استفاده در محاسبه ROI یک موضوع دشوار است. به طور معمول ، دارایی های موجود برای استفاده توسط این بخش پایگاه سرمایه گذاری خود را تشکیل می دهد. اما حسابداران در مورد اینکه آیا دارایی های قابل استهلاک باید در محاسبه ROI با هزینه اصلی ، هزینه اصلی استهلاک کمتر انباشته شده یا هزینه جایگزینی فعلی درج شوند ، مخالف هستند. هزینه اصلی قیمتی است که برای به دست آوردن دارایی ها پرداخت می شود. هزینه اصلی استهلاک کمتر انباشته شده ارزش کتاب دارایی ها است - مبلغی که استهلاک در کل کمتر پرداخت می شود. هزینه جایگزینی فعلی هزینه جایگزینی دارایی های حاضر با دارایی های مشابه در همان شرایطی است که اکنون در حال استفاده است. نرخ بازده متفاوتی از هر یک از این اقدامات حاصل می شود. بنابراین ، مدیریت باید قبل از انجام محاسبات ROI یا مقایسه مداخله ، در مورد اندازه گیری مناسب پایگاه سرمایه گذاری انتخاب و توافق کند.

همانطور که در ادامه بحث می کنیم ، هر یک از پایه های ارزیابی دارای شایستگی و اشکالاتی هستند. اول ، استهلاک کمتر انباشته احتمالاً بیشترین استفاده از پایه ارزیابی است و به راحتی تعیین می شود. به دلیل بسیاری از انواع روش های استهلاک ، مقایسه بین بخش ها یا شرکت ها ممکن است دشوار باشد. همچنین ، با کاهش ارزش کتاب ، درآمد ثابت منجر به افزایش ROI می شود حتی اگر عملکرد این بخش بدون تغییر باشد. دوم ، استفاده از هزینه اصلی مشکل کاهش ارزش کتاب را از بین می برد اما اشکال خاص خود را دارد. هزینه دارایی های قدیمی بسیار کمتر از سرمایه گذاری در دارایی های جدید است ، بنابراین یک بخش با دارایی های قدیمی می تواند کمتر از یک بخش با دارایی های جدید درآمد کسب کند و ROI بالاتر را تحقق بخشد. سوم ، استفاده از هزینه جایگزینی فعلی دشوار است زیرا ارقام هزینه جایگزینی اغلب در دسترس نیست ، اما این پایه برخی از مشکلات ناشی از دو روش دیگر را از بین می برد. هر کدام از مبنای ارزیابی اتخاذ شده است ، تمام محاسبات ROI که برای اهداف مقایسه ای مورد استفاده قرار می گیرد باید به طور مداوم انجام شود.

اگرچه به نظر می رسد ROI یک محاسبات بسیار ساده و ساده است ، اما چندین روش جایگزین برای انجام محاسبه وجود دارد. این گزینه ها بر آنچه در مورد درآمد و سرمایه گذاری منظور می شود متمرکز است. جدول زیر تعاریف مختلف و موقعیت های قابل اجرا را برای هر نوع محاسبات نشان می دهد.

وضعیت

تعریف درآمد

تعریف سرمایه گذاری

درآمد قابل کنترلبا مشارکت در هزینه های غیرمستقیم و از بین بردن هرگونه درآمد و هزینه های مستقیم تحت کنترل مدیر بخش شروع کنید.

دارایی تحت کنترل مدیر بخش.

حتی پس از تعریف پایگاه سرمایه گذاری ، ممکن است مشکلات همچنان باقی بماند زیرا بسیاری از مدیران بخش کنترل محدودی بر برخی از موارد موجود در پایگاه سرمایه گذاری بخش خود دارند. به عنوان مثال ، مدیریت سطح بالا اغلب به جای اجازه دادن به مدیران بخش برای انجام این کار ، تصمیمات هزینه سرمایه را برای دارایی های اصلی فروشگاه می گیرد. بنابراین ، مدیر بخش ممکن است کنترل کمی بر دارایی های فروشگاه استفاده شده توسط این بخش داشته باشد. یکی دیگر از مناطق مشکل ممکن است بخش اعتبار و جمع آوری متمرکز شرکت باشد. مدیر بخش ممکن است کنترل کمی بر میزان حساب های دریافتنی موجود در آن به عنوان دارایی بخش داشته باشد زیرا مدیر نمی تواند سیاست های اعتبار یا جمع آوری شرکت را تغییر دهد.

معمولاً وقتی مدیران متوجه می شوند که اگر همه بخش ها به همان شیوه رفتار شوند ، این مشکلات برطرف می شوند ، گنجاندن موارد غیر قابل کنترل در پایگاه سرمایه گذاری ممکن است اثرات ناچیز داشته باشد. سپس ، مقایسه ROI برای همه بخش ها بر اساس درمان مداوم موارد انجام می شود. برای جلوگیری از عوارض جانبی یا کاهش انگیزه ، مدیران بخش باید با این درمان موافقت کنند.

شکل گسترده محاسبات ROI

فرمول ROI به دو بخش مؤلفه تقسیم می شود:

قسمت اول فرمول ، درآمد/فروش ، حاشیه یا بازده فروش نامیده می شود. حاشیه به درصد رابطه درآمد یا سود با فروش اشاره دارد. این درصد تعداد سنت های سود حاصل از هر دلار فروش را نشان می دهد. بخش دوم فرمول ، فروش/سرمایه گذاری ، گردش مالی نامیده می شود. گردش مالی تعداد دلار فروش حاصل از هر دلار سرمایه گذاری را نشان می دهد. گردش مالی اندازه گیری می کند که چگونه از هر دلار دارایی استفاده می شود.

یک مدیر می تواند ROI را از سه روش زیر افزایش دهد.

1. با تمرکز بر افزایش حاشیه سود ضمن ثابت نگه داشتن گردش مالی: پیگیری این استراتژی به معنای ثابت نگه داشتن قیمت ها و انجام تمام تلاش برای افزایش کارایی و در نتیجه کاهش هزینه ها است.
2. با تمرکز بر افزایش گردش مالی با کاهش سرمایه گذاری در دارایی ها ضمن نگه داشتن درآمد و فروش ثابت: به عنوان مثال ، سرمایه در گردش می تواند کاهش یابد و از این طریق سرمایه گذاری در دارایی ها را کاهش می دهد.
3. با انجام اقداماتی که بر حاشیه و گردش مالی تأثیر می گذارد: به عنوان مثال ، دفع دارایی های استهلاک غیر تولیدی باعث کاهش سرمایه گذاری می شود و در عین حال درآمد را افزایش می دهد (از طریق کاهش هزینه استهلاک). بنابراین ، هر دو حاشیه و گردش مالی افزایش می یابد. یک تبلیغات تبلیغاتی احتمالاً فروش و درآمد را افزایش می دهد. گردش مالی افزایش می یابد و بسته به میزان نسبی افزایش درآمد و فروش ممکن است حاشیه افزایش یا کاهش یابد.

درآمد باقیمانده

هنگامی که یک شرکت از ROI برای ارزیابی عملکرد استفاده می کند ، مدیران انگیزه ای برای تمرکز بر بازده متوسط دارایی های بخش های خود دارند. با این حال ، در صورتی که مدیران نیز روی بازده حاشیه تمرکز کنند ، به نفع این شرکت ارائه می شود.

درآمد باقیمانده (RI) به عنوان میزان درآمدی که یک بخش بیش از پایه سرمایه گذاری این بخش است ، بار هزینه خود را از درصد سرمایه تعریف می کند. هر شرکت بر اساس هزینه بدهی هزینه خود را برای پوشش سرمایه و بازده مورد نظر به سهامداران تعیین می کند. فرمول درآمد باقیمانده (RI):

RI = درآمد - (سرمایه گذاری x هزینه درصد سرمایه)

هنگامی که یک شرکت از RI برای ارزیابی عملکرد استفاده می کند ، بخش رتبه بندی شده به عنوان بهترین بخش با بیشترین میزان RI به جای آن است که دارای بالاترین ROI باشد.

منتقدان روش RI شکایت می کنند که بخش های بزرگتر احتمالاً بالاترین RI را دارند. در یک وضعیت معین ، ممکن است توصیه شود که هر دو ROI و RI را در ارزیابی عملکرد یا مقیاس RI برای اندازه جستجو کنید.

یک مدیر تمایل به انتخاب هایی دارد که عملکرد بخش را بهبود می بخشد. چالش انتخاب مبانی ارزیابی برای بخش هایی است که منجر به انتخاب مدیران می شود که به نفع کل شرکت هستند. هنگامی که عملکرد با استفاده از RI ارزیابی می شود ، گزینه هایی که عملکرد یک بخش را بهبود می بخشد نیز به احتمال زیاد عملکرد کل شرکت را بهبود می بخشد.

هنگام محاسبه RI برای یک بخش ، تعاریف درآمد و سرمایه گذاری سهم در هزینه ها و دارایی های غیرمستقیم است که به طور مستقیم توسط این بخش استفاده می شود و مشخص می شود. هنگام محاسبه RI برای یک مدیر یک بخش ، تعاریف درآمد و سرمایه گذاری باید توسط مدیر و دارایی های تحت کنترل مدیر بخش قابل کنترل باشد.

در ارزیابی عملکرد یک بخش یا یک مدیر بخش ، مقایسه باید با (1) بودجه فعلی ، (2) بخش های دیگر یا مدیران در شرکت ، (3) عملکرد گذشته آن بخش یا مدیر ، و (4) انجام شود. بخش های مشابه یا مدیران در شرکت های دیگر. باید به عواملی مانند شرایط اقتصادی عمومی و شرایط بازار برای تولید محصول توجه شود. یک بخش برتر در شرکت A ممکن است برتر تلقی شود زیرا در حال درآمد 12 ٪ است ، که بالاتر از بخش های مشابه در سایر شرکت ها است اما در زیر بخش های دیگر در شرکت A. با این حال ، بخش های موجود در شرکت A ممکن است به دلیل شرایط بازار سودآورتر باشندو ماهیت محصولات شرکت به جای عملکرد مدیران بخش. مدیریت عالی باید هر زمان که عملکرد ارزیابی شود ، از قضاوت دقیق استفاده کند.

برای نشان دادن ، فرض کنید مدیر بخش 3 در زیر فرصتی برای انجام یک پروژه با سرمایه گذاری 100000 دلار دارد که تخمین زده می شود 22،000 دلار یا 22 ٪ در سرمایه گذاری با درآمد 22000 دلار بازگردد. از آنجا که ROI این بخش در حال حاضر 25 ٪ یا 250،000 دلار/1،000،000 دلار است ، مدیر ممکن است تصمیم بگیرد که این پروژه را رد کند زیرا پذیرش این پروژه باعث کاهش ROI بخش خواهد شد. با این حال ، از نظر شرکت فرض کنید ، تمام پروژه هایی که درآمد بیشتری از بازده 10 ٪ دارند ، باید پذیرفته شوند ، حتی اگر پایین تر از ROI یک بخش خاص باشند.

قبل از پذیرش پروژه بر اساس بخش 3 ، مبالغ به شرح زیر است:

اگر بخش 3 پروژه جدید را بپذیرد ، درآمد باقیمانده (RI) به این صورت محاسبه می شود:

فرصت پروژه برای بخش 3 می تواند بیش از حداقل ROI مورد نظر 10 ٪ کسب کند. در حقیقت ، این پروژه 12000 دلار بیشتر برای این بخش تولید می کند. اگر RI به عنوان پایه ای برای ارزیابی عملکرد سگمنتال اعمال شود ، مدیر بخش 3 پروژه را می پذیرد زیرا انجام این کار باعث بهبود عملکرد بخش می شود. این انتخاب همچنین برای کل شرکت سودمند خواهد بود.

مجوزها و ویژگی ها کلیه حقوق محفوظ است

• نحوه محاسبه ROI (بازده سرمایه گذاری). نویسنده: Howcast. واقع در: https://youtu. be/7fb-3xh2ixg. مجوز: کلیه حقوق محفوظ است. شرایط مجوز: مجوز استاندارد یوتیوب
• 23 - اقدامات درآمد باقیمانده. نویسنده: لری والتر. واقع در: https://youtu. be/47hf4m1i6gk. مجوز: کلیه حقوق محفوظ است. شرایط مجوز: مجوز استاندارد یوتیوب