اصطلاح تسکین کمی (QE) نه تنها گفتن آن دشوار است ، بلکه درک آن می تواند کمی مفهومی دشوار باشد. به نظر می رسد آنقدر شبیه ژارگون فنی است که بسیاری از مردم-روزنامه نگاران ، سیاست گذاران و حتی اقتصاددانان-کاملاً توسط آن کنار گذاشته می شوند.

اما در عین حال ، برنامه QE انگلیس شامل مبلغ زیادی پول - 445 میلیارد پوند! نگران کننده تر ، اثربخشی کلی آن جای سوال دارد و عوارض جانبی منفی آن چنان قابل توجه است ، که این چیزی نیست که ما بتوانیم از آن استفاده کنیم تا چشم را به چشم بیاوریم.

با پول مثبت ، هدف ما ایجاد آگاهی بیشتر در مورد QE است تا افراد روزمره به اندازه کافی احساس قدرت کنند تا در مورد آن صحبت کنند. بنابراین ، ما یک سری QE 101 را راه اندازی می کنیم تا آن را به صورت بسیار ساده (عاری از اصطلاحات) توضیح دهیم تا هر کسی که علاقه مند باشد بتواند سر خود را به دور آن بپیچاند.

داستان تسکین کمی

هنگامی که سیاست گذاران نگران وضعیت اقتصاد هستند و نگران این هستند که هزینه و سرمایه گذاری کافی برای ایجاد رشد وجود نداشته باشد ، آنها ابزارهای مختلفی برای تحریک فعالیت اقتصادی دارند. یکی از ابزارهای اصلی سیاست نرخ بهره بانک مرکزی انگلیس است.

با پایین آمدن نرخ بهره ، بانک مرکزی انگلیس مردم و شرکت ها را به جای صرفه جویی در هزینه و سرمایه گذاری ترغیب می کند. نرخ بهره پایین نیز وام های بانکی را ارزان تر می کند ، که باید افراد و مشاغل را برای وام گرفتن و به تبع آن انگیزه دهد و در نتیجه هزینه های بیشتری را خرج و سرمایه گذاری کند.

در سطح بسیار اساسی ، هنگامی که هزینه و سرمایه گذاری بیشتری در اقتصاد وجود دارد ، مشاغل سود بیشتری کسب می کنند ، بنابراین آنها افراد بیشتری را استخدام می کنند. با تعداد بیشتری از افراد شاغل و با حقوق ماهانه ، تعداد بیشتری از افراد هزینه می کنند ، که منجر به کسب و کار می شود ، سود بیشتری کسب می کنند ، مشاغل بیشتری استخدام و سرمایه گذاری می کنند ، تعداد بیشتری از افراد شاغل و هزینه و غیره.

پس از وقوع بحران مالی سال 2008 ، رکود اقتصادی آنقدر شدید بود که بانک انگلیس به طور مداوم نرخ بهره را پایین آورد - تا اینکه تقریباً به صفر رسیدند. اما ، از آنجا که خانوارها و مشاغل در این بحران اینقدر بدهی را به دست آورده بودند ، آنها واقعاً نمی توانستند وام بیشتری را در اختیار داشته باشند.

در همین حال ، مشاغل و خانوارهایی که می توانستند وام بگیرند ، چنان نگران وضعیت اقتصاد بودند - که گرفتن وام های جدید کمی معنی نداشت. در همین زمان ، بانکها قبل از سال 2008 وام های خطرناک زیادی را تهیه کرده بودند و آنها علاقه ای به وام بیشتر نداشتند.

بنابراین ، حتی با نرخ بهره نزدیک به صفر ، سیاست پولی بانک مرکزی انگلیس در ایجاد بهبود در هزینه و سرمایه گذاری ناکام بود. بنابراین بانک مرکزی انگلیس نیاز به اتخاذ یک رویکرد متفاوت و غیر متعارف تر - تسکین کمی (QE) دارد.

کاهش کمی چیست؟

QE جایی است که بانک های مرکزی ، مانند بانک انگلیس ، از هیچ چیز برای خرید دارایی های مالی (اصطلاحات اقتصادی بدهی های دولت و شرکت ها در قالب اوراق بهادار) از نهادهای مالی مانند صندوق های بازنشستگی ، شرکت های بیمه و بانک های سرمایه گذاری ، پول جدیدی ایجاد می کنند.، و غیره.

در رسانه ها ، QE به عنوان فرایندی ارائه می شود که به موجب آن بانک انگلیس پول را چاپ می کند و این را به بانک ها وام می دهد تا آنها بتوانند وام خود را به اقتصاد افزایش دهند. اما در واقعیت ، هیچ پول نقد فیزیکی واقعی هرگز چاپ نمی شود و بیشتر مردم (چه رسد به بانک ها) هرگز پولی را که از طریق QE ایجاد شده اند نمی بینند.

آنچه در واقع اتفاق می افتد این است که بانک مرکزی انگلیس پول دیجیتال جدیدی ، ذخایر بانک مرکزی ایجاد می کند ، که در آن زمان برای خرید بیشتر بدهی های دولت (و اخیراً بدهی شرکت ها) استفاده می شود. از سال 2009 تا 2012 ، بانک انگلیس 375 میلیارد پوند پول جدید ایجاد کرد.

این برنامه هنوز در حال انجام است. در حقیقت ، اخیراً بانک انگلیس اعلام کرد که این برنامه را با 70 میلیارد پوند دیگر گسترش می دهد و این تعداد را به 445 میلیارد پوند رسانده است. با توجه به اینکه سرمایه گذاری و هزینه ممکن است به دلیل رأی Brexit کاهش یابد ، بانک انگلیس 60 میلیارد پوند بدهی دولت و 10 میلیارد پوند بدهی شرکت را خریداری می کند.

هدف QE

اثربخشی QE بسیار بحث برانگیز است. در واقع ، موضع ما این است که بیشتر از خوب آسیب می بیند - و گزینه های بسیار بهتری نیز وجود دارد ، اما ما در اینجا از خودمان جلو می رویم. در پست بعدی ما ، ما در مورد تئوری QE به جزئیات بیشتری می پردازیم ، و در پست های بعدی ، ما نشان می دهیم که چگونه QE در عمل کار نمی کند - و در عوض منجر به بی ثباتی و نابرابری مالی بیشتر و همچنین قیمت های بالاتر خانه می شود.

در حال حاضر ، شایان ذکر است که QE قرار است قیمت دارایی های مالی را افزایش دهد ، و این باعث می شود که دارندگان دارایی ها ثروتمندتر شوند-آنها را ترغیب به هزینه بیشتر (به اصطلاح اثر ترفند پایین). همچنین در نظر گرفته شده است تا نرخ بهره را در بازارهای مالی کاهش دهد. این به معنای پایین آمدن هزینه های وام گرفتن ، ترغیب مشاغل برای صدور بدهی بیشتر برای سرمایه گذاری سرمایه گذاری است.

نرخ بهره پایین به معنای بازده پایین برای سرمایه گذاران است و از لحاظ تئوریکی باید آنها را ترغیب کند تا به دنبال سرمایه گذاری های خطرناک و بالاتر باشند. سرانجام ، صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه باید دارایی های ریسک پذیر را خریداری کنند تا جایگزین کالاهایی شوند که به بانک انگلیس فروخته اند ، که همه آنها برای هدایت اعتبار و سرمایه گذاری به مشاغل در نظر گرفته شده است.

فرانک ون لرون

فرانک یک تحلیلگر تحقیق و سیاست سابق با پول مثبت است. او نویسنده "راهنمای ایجاد پول عمومی" است. فرانک در حال حاضر کار NEF را در زمینه سبز کردن بانک های مرکزی و سیاست های پولی پیش می برد. پیشینه این در اقتصاد توسعه و اقتصاد سیاسی است.