تجارت ارز در عربستان سعودی

Balqis al Rashed (عربستان سعودی) ، شهرهای نمک ، 2017.

در 9 دسامبر ، رئیس جمهور چین شی جینپینگ با رهبران شورای همکاری خلیج فارس (GCC) در ریاض ، عربستان سعودی برای گفتگو در مورد تعمیق روابط بین کشورهای خلیج فارس و چین دیدار کرد. در صدر دستور کار تجارت بین چین و GCC افزایش یافته است ، با این که سابق قول داد "روغن خام را به شیوه ای مداوم و در مقادیر زیادی از GCC وارد کند و همچنین برای افزایش واردات گاز طبیعی وارد شود. در سال 1993 ، چین به وارد کننده خالص نفت تبدیل شد و از ایالات متحده به عنوان بزرگترین وارد کننده نفت خام تا سال 2017 پیشی گرفت. نیمی از این نفت از شبه جزیره عربستان ناشی می شود و بیش از یک چهارم صادرات نفت عربستان سعودی به چین می رود. علیرغم اینکه وارد کننده اصلی نفت است ، چین انتشار کربن خود را کاهش داده است.

چند روز قبل از ورود به ریاض ، XI مقاله ای را در الریاد منتشر کرد که از همکاری های استراتژیک و تجاری بیشتری با منطقه خبر داد ، از جمله "همکاری در بخش های پیشرفته از جمله ارتباطات 5G ، انرژی جدید ، فضا و اقتصاد دیجیتال". عربستان سعودی و چین معاملات تجاری به ارزش 30 میلیارد دلار را امضا کردند ، از جمله در مناطقی که باعث تقویت ابتکار کمربند و جاده (BRI) می شوند. بازدید شی از ریاض تنها دومین سفر خارج از کشور وی از زمان همه گیر Covid-19 است. اولین بار وی برای اجلاس سازمان همکاری شانگهای (SCO) در ماه سپتامبر به آسیای میانه بود ، جایی که نه کشور عضو (که 40 ٪ از جمعیت جهان را تشکیل می دهند) موافقت کردند که با استفاده از ارزهای محلی خود تجارت با یکدیگر را افزایش دهند.

Manal Al Dowayan ، (عربستان سعودی) من یک مهندس نفت ، 2005-07 هستم.

در این اولین اجلاس چین GCC ، XI از پادشاهان خلیج فارس خواست که "از مبادله بنزین و گاز شانگهای به عنوان سکویی برای انجام فروش نفت و گاز با استفاده از ارز چینی استفاده کنند. در اوایل سال جاری ، عربستان سعودی اظهار داشت که ممکن است یوان چینی را به جای دلار آمریکا برای نفتی که به چین می فروشد بپذیرد. در حالی که هیچ اطلاعیه ای رسمی در اجلاس GCC و نه در بیانیه مشترک صادر شده توسط چین و عربستان سعودی صورت نگرفته است ، نشان می دهد که این دو کشور به سمت استفاده از یوان چینی نزدیک می شوند تا تجارت خود را بیان کنند. با این حال ، آنها این کار را به آرامی انجام می دهند ، زیرا هر دو در معرض اقتصاد ایالات متحده قرار می گیرند (به عنوان مثال ، چین کمتر از 1 تریلیون دلار در اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده است).

بحث در مورد انجام تجارت چین-ساودی در یوان ابرو در ایالات متحده ایجاد کرده است که پنجاه سال است که برای تثبیت دلار به سعودی ها اعتماد کرده است. در سال 1971 ، دولت آمریكا دلار را از استاندارد طلا پس گرفت و برای نگه داشتن ذخایر پولی در اوراق بهادار خزانه داری آمریكا و سایر دارایی های مالی آمریكا ، به بانکهای مرکزی در سراسر جهان اعتماد كرد. هنگامی که قیمت نفت در سال 1973 افزایش یافت ، دولت ایالات متحده تصمیم گرفت از طریق سود نفت سعودی ، یک سیستم از فروش دلار ایجاد کند. در سال 1974 ، ویلیام سیمون ، وزیر خزانه داری آمریكا - تازه از میز تجارت در بانک سرمایه گذاری Salomon Brothers - با دستورالعمل رئیس جمهور آمریكا ریچارد نیكسون وارد ریاض شد تا با وزیر نفت سعودی ، احمد زاكی یامانیا گفتگوی جدی داشته باشد.

سیمون پیشنهاد کرد که ایالات متحده مقادیر زیادی روغن سعودی را به دلار خریداری کند و سعودی ها از این دلارها برای خرید اوراق بهادار و سلاح های خزانه داری ایالات متحده استفاده می کنند و در بانک های آمریکایی به عنوان راهی برای بازیافت سود وسیع نفت سعودی سرمایه گذاری می کنند. و به همین ترتیب نفتی متولد شد ، که سیستم جدید تجارت و سرمایه گذاری جهانی با ارزش دلار را لنگر انداخت. اگر سعودی ها حتی به سمت عقب نشینی این ترتیب ، که حداقل یک دهه طول می کشد ، اشاره می کردند ، این امتیاز پولی را که به ایالات متحده داده می شود ، به طور جدی به چالش می کشد. همانطور که گال لوفت ، مدیر مؤسسه تجزیه و تحلیل امنیت جهانی ، به وال استریت ژورنال گفت ، ‘بازار نفت و با گسترش کل بازار کالاهای جهانی ، بیمه نامه وضعیت دلار به عنوان ارز ذخیره است. اگر این بلوک از دیوار خارج شود ، دیوار شروع به فروپاشی می کند.

غادا ال راه (عربستان سعودی) ، الصحبهه ("دوستی") ، 2016.

سیستم نفتی دو ضربه پی در پی جدی دریافت کرد.

اول ، بحران مالی 2007-08 نشان داد که سیستم بانکی غربی به اندازه تصور پایدار نیست. بسیاری از کشورها ، از جمله کشورهای بزرگ در حال توسعه ، با عجله برای یافتن روشهای دیگر برای تجارت و سرمایه گذاری روبرو شدند. تأسیس بریکس توسط برزیل ، روسیه ، هند ، چین و آفریقای جنوبی تصویری از این فوریت برای "بحث در مورد پارامترهای یک سیستم مالی جدید" است. مجموعه ای از آزمایشات توسط کشورهای BRICS مانند ایجاد سیستم پرداخت BRICS انجام شده است.

دوم ، به عنوان بخشی از جنگ ترکیبی خود ، ایالات متحده از قدرت دلار خود برای تحریم بیش از 30 کشور جهان استفاده کرده است. بسیاری از این کشورها ، از ایران تا ونزوئلا ، به دنبال گزینه های دیگری برای سیستم مالی تحت سلطه ایالات متحده برای انجام تجارت عادی هستند. هنگامی که ایالات متحده در سال 2014 شروع به تحریم روسیه کرد و جنگ تجاری خود را علیه چین در سال 2018 عمیق تر کرد ، این دو قدرت بر روندهای تجارت بدون دلار که سایر کشورهای مجازات شده قبلاً از ضرورت شروع کرده بودند ، شتاب گرفتند. در آن زمان ، ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهور روسیه خواستار پرداخت دلاری تجارت نفت شد. مسکو با عجله کاهش منابع دلار خود را کاهش داده و دارایی های خود را در طلا و سایر ارزها حفظ کرد. در سال 2015 ، 90 ٪ تجارت دو جانبه بین چین و روسیه به دلار انجام شد ، اما تا سال 2020 زیر 50 ٪ سقوط کرد. هنگامی که کشورهای غربی ذخایر بانک مرکزی روسیه را که در بانک های خود نگهداری می شد ، یخ زد ، همانطور که اقتصاددان آدام توز نوشت ، این امر به "عبور از روبیکون" بود.‘این درگیری در قلب سیستم پولی بین المللی ایجاد می کند. اگر ذخایر بانک مرکزی یک عضو G20 که به حساب های بانک مرکزی دیگر G20 واگذار شده است ، مقدس نیست ، هیچ چیز در دنیای مالی نیست. ما در جنگ مالی هستیم.

عبدالخالیم رادوی (عربستان سعودی) ، آفرینش ، 1989.

بریکس و کشورهای تحریم شده شروع به ایجاد مؤسسات جدید کرده اند که می توانند اعتماد آنها به دلار را دور بزنند. تاکنون ، بانک ها و دولت ها به شبکه ارتباطات مالی بین بانکی در سراسر جهان (SWIFT) اعتماد کرده اند ، که از طریق خدمات پرداخت بین بانکی برای پاکسازی خانه فدرال ایالات متحده و خدمات صندوق های فدراسیون آن اجرا می شود. کشورهایی که تحت تحریم های یک جانبه ایالات متحده - مانند ایران و روسیه - از سیستم SWIFT قطع شدند ، که 11000 موسسه مالی را در سراسر جهان به هم وصل می کند. پس از تحریم های ایالات متحده در سال 2014 ، روسیه سیستم انتقال پیام های مالی (SPFS) را ایجاد کرد ، که عمدتا برای کاربران داخلی طراحی شده است اما بانک های مرکزی را از آسیای میانه ، چین ، هند و ایران جذب کرده است. در سال 2015 ، چین سیستم پرداخت بین بانکی مرزی (CIPS) را که توسط بانک مردم چین اداره می شود ، ایجاد کرد که به تدریج توسط سایر بانکهای مرکزی مورد استفاده قرار می گیرد.

در کنار این تحولات روسیه و چین طیف وسیعی از گزینه های دیگر ، مانند شبکه های پرداخت ریشه در پیشرفت های جدید در فناوری مالی (FINTECH) و ارزهای دیجیتال بانک مرکزی وجود دارد. اگرچه ویزا و مسترکارت بزرگترین شرکت های این صنعت هستند ، اما آنها با رقبای جدید UnionPay چین و MIR روسیه و همچنین مکانیسم های خرده فروشی خصوصی چین مانند Alipay و WeChat Pay روبرو هستند. حدود نیمی از کشورهای جهان در حال آزمایش با اشکال ارزهای دیجیتالی بانک مرکزی هستند ، با یوان دیجیتال (E-CNY) به عنوان یکی از برجسته ترین سیستم عامل های پولی که قبلاً شروع به خطوط جانبی دلار در جاده های ابریشم دیجیتال کرده استدر کنار بری تأسیس شده است.

به عنوان بخشی از نگرانی آنها از "قدرت ارز" ، بسیاری از کشورها در جنوب جهانی مشتاق توسعه سیستم های تجارت و سرمایه گذاری غیر دلار هستند. وزیر دارایی جدید برزیل از 1 ژانویه 2023 ، فرناندو حداد ، به منظور ایجاد ثبات در تجارت بین منطقه ای و ایجاد "حاکمیت پولی" ، از ایجاد ارز دیجیتال آمریکای جنوبی به نام SUR (به معنی "جنوب" به زبان اسپانیایی) حمایت کرده است. SUR بر اساس مکانیسمی که قبلاً توسط آرژانتین ، برزیل ، پاراگوئه و اروگوئه استفاده می شد ، سیستم پرداخت ارز محلی یا SML را نامید.

سارا موهانا آل عبدالی (عربستان سعودی) ، Kul Yoghani Ala Laylah ("هرکدام به خودشان") ، 2017.

گزارش مارس 2022 توسط صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) با عنوان "فرسایش مخفیگاه تسلط دلار" نشان داد که "سهم ذخایر نگهدارنده در دلار آمریکا توسط بانکهای مرکزی از 12 درصد کاهش یافته است ، از زمان نوبت قرن ، از 71 درصددر سال 1999 تا 59 درصد در سال 2021 '. این داده ها نشان می دهد که مدیران ذخیره بانک مرکزی در حال تنوع در اوراق بهادار خود با Renminbi چینی (که یک چهارم از تغییر را به خود اختصاص می دهد) و به ارزهای ذخیره غیر سنتی (مانند استرالیا ، کانادایی ، نیوزیلند و دلار سنگاپور ، کرونر و نروژی کرون و نروژی متنوع می شوند.، کرونا سوئدی ، فرانک سوئیس و کره ها برنده شدند)."اگر تسلط دلار به پایان برسد" ، صندوق بین المللی پول نتیجه می گیرد ، "پس از آن می توان بازپرداخت را نه با رقبای اصلی دلار بلکه توسط گروه گسترده ای از ارزهای جایگزین سقوط کرد."

تبادل ارز جهانی جنبه های انحصار اثر شبکه را نشان می دهد. از نظر تاریخی ، یک رسانه جهانی برای افزایش کارایی و کاهش ریسک ظاهر شد ، نه سیستمی که در آن هر کشور با دیگران با استفاده از ارزهای مختلف معامله می کند. سالها ، طلا استاندارد بود.

هر مکانیزم جهانی منحصر به فرد بدون زور به نوعی جابجایی دشوار است. در حال حاضر ، دلار آمریکا همچنان بیشترین ارز جهانی است که کمتر از 60 ٪ از ذخایر رسمی ارزی را تشکیل می دهد. در شرایط غالب سیستم سرمایه داری ، چین باید امکان تبدیل کامل یوان ، کنترل سرمایه را پایان دهد و بازارهای مالی خود را آزاد کند تا ارز خود را جایگزین دلار به عنوان ارز جهانی کند. این گزینه های بعید به نظر می رسد ، به این معنی که هیچ گونه قریب الوقوع هژمونی دلار وجود نخواهد داشت ، و صحبت از "پتروویوان" زودرس است.

Ramses Younane (مصر) ، Untitled ، 1939.

در سال 2004 ، دولت چین و GCC مذاکرات مربوط به توافق نامه تجارت آزاد را آغاز کردند. این توافق نامه که در سال 2009 به دلیل تنش بین عربستان سعودی و قطر متوقف شد ، اکنون دوباره روی میز است زیرا خلیج فارس خود را به سمت بری کشیده است. در سال 1973 ، سعودی ها به ایالات متحده گفتند كه آنها می خواستند - راه هایی برای سرمایه گذاری مفید [فروش نفت] در تنوع صنعتی خود و سایر سرمایه گذاری هایی كه به آینده ملی آنها کمک می كند ، پیدا كنند. هیچ تنوع واقعی تحت شرایط رژیم نفتی امکان پذیر نبود. اکنون ، با پایان کربن به عنوان یک امکان ، اعراب خلیج فارس مشتاق تنوع هستند ، همانطور که توسط سعودی بینایی 2030 ، که در BRI ادغام شده است ، نشان داده شده است. چین سه مزیت دارد که به این تنوع که ایالات متحده کمک نمی کند ، کمک می کند: یک سیستم صنعتی کامل ، یک نوع جدید از نیروی تولیدی (مدیریت و توسعه پروژه زیرساخت های عظیم) و یک بازار مصرف گسترده در حال رشد.

رسانه های غربی در مورد از دست دادن تحقیرآمیز منطقه از اعتبار و تسلط اقتصادی منطقه در سفر XI به ریاض سکوت کرده اند. اکنون چین می تواند به طور همزمان روابط پیچیده ای را با ایران ، GCC ، روسیه و کشورهای اتحادیه عرب در ایالات متحده حرکت کند. علاوه بر این ، غرب نمی تواند گسترش SCO به غرب آسیا و شمال آفریقا را نادیده بگیرد. مصر ، عربستان سعودی ، ایران ، ترکیه و قطر یا وابسته هستند یا در حال گفتگو با SCO هستند که نقش آن در حال تحول است.

پنج ماه پیش ، رئیس جمهور آمریكا ، جو بایدن با مراسم و مراسم بسیار كمتر از ریاض دیدار كرد - و مطمئناً با كمتر روی میز برای تقویت روابط ضعیف بین ایالات متحده و عربستان سعودی. سخنگوی وزارت امور خارجه آمریكا در پاسخ به این سؤال كه در مورد سفر XI به ریاض سؤال می شود ، گفت: "ما به كشورهای جهان نمی گوییم كه بین ایالات متحده و PRC انتخاب كنند". این جمله خود شاید نشانه ضعف باشد.